resident evil 2'yi psone'ım yokken görmüş,daha o an oyuna vurulmuştum ve hırs yapıp apar topar para toplayıp bu oyun yüzünden ps almıştım.sene 98'di.oyuna o kadar bağlandım ki ertesi sene 3. oyunu oynayıp mest oldum.ortada dönen harika bir hikaye vardı ve ben hikayenin başını yeterince kaçırdığımı düşünerek ilk oyunu aldım.en zor,en değişik resident evil oyunlarından biriydi.kesinlikle muhteşemdi.hala en sevdiğim oyunlardandır.ps2 çıktığı zaman yüzüne bakmadım konsolun.ama code veronica x çıkınca kudurdum adeta.resident evil'ı oynayamıyordum çünkü.hikaye yarım kalacaktı.hemen yine para biriktirip bir kez daha sırf bir oyun yüzünden ikinci kez konsol aldım(hadi şimdi yalan söylemeyeyim ps2 almama iki oyun sebep oldu,diğeri silent hill'di).
diyeceğim şudur ki bu oyunu sırf 4.'yü oynayıp değerlendirmek yazık olur.benim için o grafikler,aksiyon pek bi şey ifade etmiyor.resident evil'ı her zaman hikayesi için oynadım çünkü.senaryonun siyah font üzerinden yazı olarak aktığı bir oyun bile kabulümdür.
bu arada resident evil'la tanışma merasimim de görülmeye değerdi.o zamanlar ilkokul 5. sınıfta falandım.büyük kuzenim ps almış,resident evil oynuyordu.bir gün o evde yokken benimle aynı yaştaki kuzenimle sırf meraktan aleti kurcalayıp daha da ilginç olsun diye resident evil'ı taktık.zar zor oyunu açtık.hiç ps oyunu oynamamışız,gamepad'de bi sürü tuş,resident evil da bu kadar acemi biri için son derece kötü bir tercih takdir edersiniz.neyse karakteri yürütüyoruz zar zor(iki ileri sekiz geri:o derece felaket durum)derken tuhaf biri çıktı karşımıza.kuzenimle ben pür dikkat bekliyoruz bu yaklaşan,bi yandan da "öerrrgghh" diye inleyen adam ne yapacak diye.adamın saygılarını sunmak için karakterin üzerine atladığı vakit,kuzenimle çığlık çığlığa playstation'ı kapadığımız vakitti(kesinlikle abartmıyorum tam olarak bunu yaptık).çıkardığımız patırtı yüzünden durumu öğrenen büyük kuzenim, bugün ne zaman beni deli gibi resident evil oynarken görse "heee bi zamanlar bu oyundan amma tırsıyodun" diye dalga geçer.evet ne güzel günlerdi o günler.eşek kadar olduk bi halttan korkmuyoruz artık.gerçi baltalı sapık sağolsun geçenlerde eski anılarımı yaşattı bana.işte böyle...sevin resident evil'ı.güzel oyundur o...