"Yine buruk bir sabah, yine kulağımı gıcıklayan bir telefon sesiyle uyanıyorum. Arayan Joe, hemen yanına gitmemi, yapacağımız şeyi telefonda söylemeyeceğinden bahsediyor. Evimin pencerisini açıyorum, işe giden insanlar, her günkü rutin işlerinin peşinden koşan zavallı varlıklar... Ve bir daha anlıyorum ki ben onlardan biri değilim. Ben bu renkli şehrin gerisinde, gölgenin altındayım. " Vito Scaletta.

Oyun dünyasında tamamen ciddiyet üzerine kurulu, hikayesi, oynanışı ve diğer temel taşlarıyla "ağır" bir oyunu ilk defa görmüştük belki de Illusion Softworks sayesinde. Hala aklımızdan çıkmayan, yaratıcılık dolu bölümleri ve sonundaki o hüzünlendiren "Selam" ile kalbimizi iyice çalmıştı. Tabii böyle unutulmaz bir başyapıtın devamının yolda olması aynen benim gibi çoğu oyunucunun da kalbinin yeniden küt küt atmasına sebep olmuştur. Peki, bu başyapıtın devamı, bize bekleneni verebiliyor mu?

Taksiciklikten gelip, Salieri ailesinde iyi bir yer edinen Tommy'den sonra, beraber büyümüş, her işe beraber bulaşmış iki ana karakterimiz var artık; asıl adamımız Vito Scaletta ve onun en iyi arkadaşı Joe Barbaro. Bu iki karakteri oyun boyunca birbirinden ayırmak mümkün değil, her zaman beraberler ve aralarındaki dostluk bağını anlayabiliyorsunuz. Ama Vito'yu pisliğe sokan yine Joe; İkinci Dünya Savaşı döneminde, iki kafadarın yaptığı soygun sırasında Vito bahtsız bir şekilde yakalanır. Ve iki seçeneği vardır, yıllarını hapiste tüketmek veya Sicilya'da savaşmak. Savaşı seçen Vito, aldığı bir kurşun yarası yüzünden evine geri döndüğünde işler bıraktığı gibi değildir. Vefat eden babasının borçları annesi ve kızkardeşine kalmış, Joe ise parayı bulmuştur. Vito, ailesinin borcunu ödemek için Joe ile yeniden pis işlere bulaşır, ama bilmediği bir şey vardır ki, olayların eksenindeki adam kendisi olacaktır.


Empire Bay geceleri

Vito ve Joe'nun yükseliş hikayesi New York'a oldukça benzer Empire Bay şehrinde geçiyor. Empire Bay ki benim bir oyunda gördüğüm en iyi şehir. Öyle ufak detaylar ve göz kamaştırıcı bir tasarım özeni var ki şehir üzerinde, gözlerim yaşardı. Empire Bay'e ilk adım attığımda karlı yollarda, gece soğuğunda ilerlerken tüylerim diken diken oldu. Oyunun geçtiği iki farklı dönem de Empire Bay'in güzelliği üzerine kurulu. 40'ların o daha dramatik havasını iyice yaşatmak için kullanılan karlı hava ve oyunun büyük kısmının geçtiği 50'lerin renki dünyası. Daha cafcaflı arabalar, "stil" kıyafetler, gelişmeye başlayan teknolojinin insanlar üzerinde yarattığı etki (Özellikle radyolarda teknoloji üzerine haberleri duydukça gülümseyeceksiniz) gibi gerçekte de olan şeyleri başarıyla oyuna yansıtmış Çek ekip.

Şehir sadece görsel olarak değil, yaşayan doğasıyla da ayrı bir güzellik. İnsanların birşeyler yapmaya çalıştığını görüyor, eski model arabaların boğuk sesleriyle yerinizden sıçrıyorsunuz. Ya da bir tepeye çıktığınızda doğanın sesini dinleyerek rahatlayabilirsiniz. Evet, sesler, sizi orada hissettirecek kadar iyi. Bölümün başında evdesiniz, pencereyi açıyorsunuz ve dışarıdaki trafiğin uğultusu, sohbet eden insanların tiz sesleri içeri doluşuyor. Ya da sakin bir gecede, yalnızlık hissini veren o derin sessizlik, arada bir duyulan cırcır böcekleri ve eğer hava da yağmurluysa, değmeyin keyfinize. Bir tepeye çıkıp şehri izleyin, dinleyin. Çok keyif alacaksınız.

Koca Empire Bay de yürüyerek gezilmez, peki oyundaki o çok övülen araçlardan bize neler düşüyor? Tabii ki harika bir galeri. Araçların görünüşleri, detayları oldukça iyi. Bunun dışında her aracın farklı sürüş dinamiklerine sahip olması, özellikle ağırlıklarına oranla tepki vermeleri gibi detaylar sürüşü keyifli kılıyor.