Resident Evil Zero

Nintendo ve Capcom’un anlaşmasından sonra Resident Evil serisinin ana senaryosu GameCube’e transfer olmuştu. Capcom ilk olarak Resident Evil 1’i (Remake) yeniden elden geçirmiş ve GameCube için adeta başka bir oyun yaratmıştı. Bu kez Capcom, GC’e özel bir oyun olan Resident Evil Zero ile hikayenin başlangıcına iniyor.

Resident Evil Zero serinin beşinci oyunu; fakat konu açısından ele aldığımızda serinin ilk oyunu. Bu oyunda Dr. William Birkin ve Albert Wesker’ın hainliklerini, Bravo Team elemanlarının nasıl öldüğünü ve Rebecca Chambers’ın Resident Evil: Remake’teki şatoya nasıl geldiğini anlıyoruz.

Resident Evil Zero’da S.T.A.R.S Bravo Team’den Rebecca Chambers ve askeri kuvvetlerden Billy Coen’i yönetiyoruz. Bu ikilinin bir araya gelme öyküsü de oldukça ilginç; Billy Coen’in bağlı bulunduğu komando birliği bir askeri operasyon sırasında masum insanların bulunduğu bir köye baskın düzenler. Hiçbir suçları olmayan bu insanları öldürmeye çalışan arkadaşlarını engellemeye çalışan Billy, emirlere karşı geldiği için tutuklanır. Üstelik arkadaşları köydeki 24 kişiyi öldürenin Billy olduğunu söyler. Bunun üzerine tutuklanan Billy Coen askeri bir araç ile götürülürken, Raccoon City ormanları civarında iki koruma görevlisinin de içinde bulunduğu araç kaza yapar. Kazadan şans eseri sağ kurtulan Billy yakınlarda hareketsiz duran esrarengiz bir trene sığınır…

Bravo Team’in helikopteri ise Raccoon City ormanlarına düşünce (tabi bu kazalar şans eseri olmamıştır) kaptan Enrico etrafı araştırma emri verir. Kaza yapan aracı, iki ölü görevliyi ve Billy’nin dosyalarını bulan takım üyeleri Billy Coen’i aramak için dağılırlar, Rebecca’nın yolu da Billy Coen’in bulunduğu trene düşer. Trende Billy’nin Rebecca’nın hayatını kurtarmasıyla sıkı bir dostluk başlamış olur, ve tabii korkunç bir macera da...

Resident Evil Zero’nun serinin diğer oyunlarına göre hayli farklı olduğunu söyleyebilirim. Öncelikle Resident Evil Zero’da iki karakteri aynı anda yönetiyoruz. Ayrıca Item Box (sandık) olayına son verilmiş, ki bu da çok iyi olmuş, böylece oyun çok daha gerçekçi hale gelmiş. Artık aldığımız item ve silahları yere atabiliyoruz. Sandıkların kaldırılması kafanızda soru işaretleri bırakabilir; ama Capcom bu sorunu çok iyi çözmüş. Item’leri bir daha gidemeyeceğiniz yerlere bırakamıyorsunuz, ayrıca bıraktığınız her nesnenin yeri haritada ayrıntılı olarak gösteriliyor. Böylece bıraktığınız item’leri kaybedip aramanız gibi bir durum söz konusu olmuyor.

Gelelim oyunun en çarpıcı yönlerinden biri olan grafiklerine; her zamanki gibi arkaplan grafikleri dikkatinizi çekecektir. Grafikler Resident Evil: Remake’ten çok farklı sayılmaz ama artık etrafta daha çok hareketli nesne var. Trendeki kutuların trenin hareketine göre yer değiştirmesi, bitki ve perdelerin rüzgarda savrulması gibi ayrıntılar göze çok hoş geliyor. Özellikle; oyun sırasında bir bölümde Rebecca ve Billy trenin üzerindeyken gözlerini rüzgardan korumak için ellerini kullanıyorlar; Capcom’un bunun gibi bazı ayrıntılar üzerinde özel olarak durduğu belli oluyor. Çevre dizaynlarında olduğu kadar karakterler üzerinde de çok durulmuş, oyun sırasında Rebecca ve Billy neredeyse sinematiklerdeki kadar net görünüyor. Ayrıca Billy’nin kolyesinin sallanması da hoş bir ayrıntı. Farkında iseniz hep ayrıntılardan bahsettim; çünkü oyunda hemen hiçbir şey es geçilmemiş. Yani Capcom’un Zero üzerinde çok durduğu her açıdan belli oluyor.

Resident Evil Zero’nun sesleri de diğer Resident Evil oyunlarındaki gibi aksiyona dayalı ve ürkütücü, yalnız oyunda iki karakteri birlikte kontrol ettiğimiz için bu kez müzikler insana diğer Resident Evil oyunlarındaki gibi yalnızlık hissini pek vermiyor. Bunun yanında özellikle Leech’lerden oluşan bir yaratıkla karşılaştığınızda müzikler aşırı derecede korkunç oluyor, bu da adrenalin seviyenizin tepeye vurmasını sağlıyor. Eğer kaliteli bir ses sistemine sahipseniz ses ve müzikler konusunda hiç şikayetiniz olmayacak.

Oynanabilirlik ise Capcom’un en başarılı olduğu yönlerden biri. Oyunda iki karakteri de aynı anda yönetmenize rağmen öyle pek zorluk çekmiyorsunuz. Karakterler arası item ve silah alış verişi çok kolay, ayrıca karakter değişimi için kısa yol tuşu da çok akıllıca bir fikir. Oyunun kamera açıları ise alışıldık şekilde genelde sabit kameralardan oluşuyor; fakat bazı yerlerde kamera takip moduna geçebiliyor, böylece görüş açınız hiçbir zaman sıfıra inmiyor.

Genel olarak ele aldığımızda Zero seride çok büyük bir devrim yaratmasa da Resident Evil’a bir takım yenilikler getirdiği de kesin. Aslında görünüşte çok büyük eksik yok, ama seri artık miyadını doldurduğundan PlayStation'daki o eski tadını vermiyor. Tabi bu durum seriyi başından beri takip edenler için geçerli. Yoksa oyun yalnız başına ele alındığında gayet başarılı. Yine de özellikle serinin başlangıcı açısından her Resident Evil hayranının Zero’yu oynaması gerekir diye düşünüyorum.