Army Ranger Mogadishu

CD kabının arkasında sizin yüksek eğitimli Birleşmiş Milletler ordusunun Army Rangers isimli operasyon kuvveti grubunun komutanı olduğunuzu iddia eden bir oyun Army Ranger Mogadishu. Sizi, daha yaz sıcaklarının kendini yeni yeni göstermeye başladığı şu günlerde Somali’ye gönderiyor bir de utanmadan Army Ranger Mogadishu. Ve üstelik bununla da kalmayıp 3 Ekim 1993 tarihli olayları yaşattığını ima ediyor Army Ranger Mogadishu. Hatta ve hatta tüm bunları takım çalışması ile; Go, Engage, Hold Position gibi emirlerle sağladığını söylüyor Army Ranger Mogadishu. İsmi de uzunmuş; kısaltmak gerek...

Bu motor su kaynattı; bi çay demlesek diyorum?

Amerika’nın zamanında meydana getirdiği çıkartmalar, olaylar ve bölgesel savaşlar bakınız ne de güzel sonuçlar ortaya çıkartıyor. Bahaneyle oyun oynuyoruz işte; neden kötü? Irak, Afganistan, Vietnam... Somali’yi üvey mi sanmıştınız ya?

İkinci Dünya Savaşı’nın suyunu çıkarttık derken pastörize kaymaklı fıstıklı tel kadayıf kıvamında Brothers in Arms’ı oynamış ve ardından bu türde yeniden bir bekleme dönemine girmiştik. Her ne kadar WWII ile hiç alakalı olmasa da şimdilerde Battlefield 2 ile kendimizi buluyoruz; hem bu kez günümüzdeyiz ve savaş iyiden iyiye gerçekçi, zevkli. Hele bir de online trafiğine girdiyseniz haftalarca başka bir şeyi değil gözlemlemek, aklınızdan bile geçireceğinizi sanmıyorum. BF2 ile şimdilerde herkes epey eğleniyor ve bundan en çok mutluluk duyan kişiler, şüphesiz ki, FPS hayranları. O olmasa bile oynanırlığı yüksek öyle çok yapım var ki; 1-2 aylık oyunlar arasından her bünyeyi doyurabilecek bir şeyler seçip gününüzü gün edebilirsiniz. Tabii eğer hala tatil yörelerinde kendinizi bulmayıp da evin içinde sanal eğlence arıyorsanız.

Army Ranger Mogadishu ise daha yeni piyasaya çıkıvermiş. Oyunumuz bir FPS ve 93 senesinde Somali’de gerçekleşen olayları birebir yaşatmayı tercih ediyor. Oyun esnasında 10’a yakın silah kullanma şansına sahipsiniz ve düşmanlarınızı alt edip savaşmak durumundasınız. Tek CD’lik bir oyun Army Ranger Mogadishu ve sorunsuzca yükleniyor. Gayet sade bir ana mönü karşılıyor sizi; burada isterseniz ayarlarla oynayıp yeni bir oyun başlatabilir, isterseniz de hiç bütün bunlara katlanmayıp Exit ile masaüstüne dönebilirsiniz.

Dört zorluk seçeneğinden birini seçtikten sonra oynamaya başlıyorsunuz ve kendinizi karargah gibi bir mekanda buluyorsunuz. Her bölüm, kendinden önceki bu minik bölümcük ile start alıyor ve bu bölümlerin sonuna varmak için az ilerideki helikoptere binmeniz yetiyor. Oyun içi grafiklerle hazırlanmış videolarla sık olmasa da karşılaşabiliyorsunuz ve bunlar size o anki görevinizle alakalı bilgiler veriyor.

Orda bir köy var uzakta,,, valla

Dört kişilik bir ekibin başındayız ve görev görev ilerleyerek Somali topraklarındaki terörist etkinliğinin önüne geçmeye çalışıyoruz. Oyundaki bizim dışımızdaki üç kişi güya bize bağlı. Onları F1 ve F2 tuşlarını kullanarak komuta edebiliyoruz. Army Ranger Mogadishu’ya tahammül ettiğim süre boyunca yanımdaki askerleri özel olarak kontrol edip onlara taktik vermeye hiç ihtiyaç duymadım. Zaten sürekli peşinizde ilerliyorlar ve sizin gittiğiniz yerde düşmanlarınız ortaya çıktığı için karşılıklı bir savaş ortamına girmeniz çoğunlukla mümkün oluyor. Ama oyunun bunu size tam tadında ne derece yaşattığını ne siz sorun, ne de ben söyleyim.

Oyunun fazlasıyla göz önünde olan kısımlarından birini düşük sistem ihtiyacı olarak belirtmekte yarar var. Şimdilerde bilgisayarınızı zorlayacağını düşünüp de sisteminize yüklemekten çekindiğiniz oyunların yanında Army Ranger Mogadishu neredeyse hiçbir şey. Ama bunun niye böyle olduğunu oyunla ilk dakikalarınızı paylaşırken anlamak çok kolay. Zekadan nasibini almamış köylü düşmanlarınız karşısında onları vurarak ilerliyorsunuz ve kendinizi House of Dead gibi bir Shoot’em Up, Zelda gibi bir icon adventure veya Warcraft gibi bir puzzle oynuyormuş hissediyorsunuz. Üzerinize gelmekten başka yaptıkları bir şey yok. Önceden hazırlanmış bazı noktalarda ise kendilerince baskın yaptıklarını sanıyorlar; ama biz şaka maksadıyla inanmış gibi davransak da birkaç saniyede bütün grubu öte tarafa gönderiveriyoruz. Yapmanız gereken tek şey sadece vurmak ve askerinizi kontrol etmek. İlerleme ve sağa sola dönme şansına sahipsiniz; üstelik vurduğunuz adamlar cidden ölebiliyorlar ve hatta, günümüz oyunlarında ender rastlanan bir durum olarak, öldüklerinde duvarların içine geçerek son nefeslerini verebiliyor veya ayak başparmakları ile bir kutuya tutunarak fizik kurallarını hiçe sayıp boşlukta yatay olarak bu dünyadan göçüp gidebiliyorlar. Sakın hakir görmeyin; şimdilerde hangi oyunda bunları görüyorsunuz? Sorarım???

Grafikler de fazlasıyla boş ve dokular da hiç derin değil. Silahların çizimleri çok bayağı bir görünüm sergilerken ekranın neredeyse 3’te 1’ini kaplaması görüş açınızı gereksiz derecede engelliyor. Ayrıca grafikler bazı noktalarda o kadar karışabiliyor ki, kutuların arasındaki az sonra ölecek olan zavallı teröristi bile çok zor seçiyorsunuz. Bu olay, dakikalar geçtikçe çekilmez bir seviyeye gelebiliyor. Sağ tarafta silah, üzerinde fazla işlerliği olmayan bir pusula ile ekranın sağı diye bir şey yok denebilir. Oyunun sesleri ise belki de ele alındığında oyunun parçalanmadığı tek yeri. O kadar kötü değiller ve aralarda çalan müzikler idare eder seviyede. Müzikler daha sık olsaydı ve olduğunda da aniden kesilmeseydi daha iyi olabilirdi. Silahlara göre sesler tok ve, en azından, mantıklı.

Buna bu kadar yeter

Army Ranger Mogadishu’ya sadece sabır gösterebilir, yalnızca tahammül edebilirsiniz. Sistem ihtiyacı düşük olduğu için yüksek gereksinimi olan oyunları oynayamayan oyunculara bu oyunu önermek isterdim; ama yazı boyunca ettiğim kelamlar yüzünden bunu demeye harbiden de dilim varmıyor. Seçim sizin. Şimdilerde piyasada çok daha iyi oyunlar var ve onlara zaman ayırmanız çok daha akla yatkın. Alternatifi sayısız bir oyun Army Ranger Mogadishu ve kendisi hiçbir oyunun alternatifi olamaz. Zevksizlik abidesi ve zaman kaybından başka bir şey olmadığı kanısındayım. Şimdilerde piyasada “gerçekten de” iyi oyunlar olmasaydı belki farklı değerlendirilebilirdi; ama şu gün itibariyle asla ağzınızın tadını bozmanızı istemem; der, giderim...