Merlin'in
Black de enteresan bir şekilde sadece Playstation ve Xbox için geliştirilmiş FPS. Electronic Arts firması uzun bir süredir sürekli olarak videolar yayınlayıp oyun hakkında iştah açıcı bilgiler vererek Black’in promosyonunu gerçekleştirdi. Oyunun arkasında Burnout serilerinden hayran olduğumuz Criterion firması olunca hepimiz haklı olarak büyük umutlar beslemiştik. Nihayet Black ellerimizde ve oyunun beklentileri ne kadar karşıladığına birlikte bakalım.
Bildiğin Her Şeyi Anlat!
Oyunumuz bir iskemlede elleri zincirli bir şekilde oturan kahramanımız Keller’ın çok demokratik gözükmeyen daha çok ‘derin devlet’ havalı bir ortamda sorguya çekilmesiyle başlıyor. Vaktiyle hedef gösterilmiş bir teröristin peşinden giderken yaşanan olaylar konuşulmakta. Oyunun kurgusu da aslında bu sorulara verilen “Salı günü saat 08:00 sularında sınırı geçiyorduk. Sonra baktık ki...” diye gelişen cümlelerle o güne bağlanarak geçiyor. Bunun bir güzel tarafı da şu. Her bölüm aslında birbirinden biraz bağımsız ilerleyebiliyor. Yani siz ilk bölümde sadece bir tüfekle ilerleken sorgulamanın ikinci kısmındaki konuya göre susturuculu tabancayla başka bir bölgeden yaşadığınız olayları anlatmaya devam ediyorsunuz. Bu sayede mekan ve silahlar da değişebiliyor. Ancak konunun gelişiminin de bu nedenle tekdüze olduğunu belirtmek gerek. Mekan demişken öncelikle oyunun ağırlıkla Afganistan’da geçtiğini bu yüzden de savaş atmosferi olarak son derece doyurucu olduğunu söyleyebilirim. Bir de bu tarz oyunlarda kişisel olarak en sevmediğim özellik olan Amerikan askerlerinin dünyayı teröristlerden kurtarma hikayesi işlenmiyor. Bunun yerine siz verilmiş bir görevi sorgusuzca gerçekleştirmeye çalışan sıradan bir asker konumundasınız. Yalnız sunum sürecinin sadece bu sorgulama seanslarına indirgenmiş olması oyunun havasını biraz kaçırıyor. Açıkçası Medal of Honor oyunlarında olduğu gibi tam olarak havaya girdiğinizi kesinlikle söyleyemem.
Black çok oyunculu olarak kesinlikle tasarlanmamış. Bunun yerine 8 uzun bölümden oluşmakta. Size tavsiyem her bölümü en zor seviyede oynayarak yan görevlerlerle oyunun tadını biraz daha alarak sonuca gelmeniz. Yaklaşık 10 saat civarı olan oyun süresi ancak bu şekilde tam olarak tatmin edici hale gelebilir. Zor seviyelerde sağlık paketlerinin bulunmamasının yanında birçok ek görev çıkıyor. Ek görevler aslında zor değil. Her şey ufak bir araştırmayla bulabileceğiniz harita ve kırmızı defter gibi nesneleri elde etmeye bağlı.
Criterion firması özellikle oyundaki patlamaların altını çizip durmuştu. Oyunun fizik motoru Far Cry, Halflife gibi gerçekçilikten ziyade bu tarz efektlerin sergilenmesine ağırlık vermiş. Örneğin bir masayı itemezken (bazı masaları da itebiliyorsunuz) neredeyse her türlü cam ve tahtayı parçalayabiliyorsunuz. Roket atarla karşıki binayı göçertmeniz de olası. Bu nedenle biraz zorlama olarak oyunda hemen her yere patlamayı bekleyen varil, kutu ve sandıklar eklenmiş. Adamlar o hassas noktalara yakın bir konumdayken ateş ederseniz ortaya Hollywood filmlerindekilere benzer patlamalar çıkabiliyor. Ancak bu kadar zorlama insanın aklına kritik noktalarda yapılan çatışmalarda neden düşmanların bu kadar patlayıcı koymaya özendikleri sorusunu akıllara getiriyor. Cevap da aslında çok basit. Çünkü yapımcılar sizden bunu yapmanızı istiyor. Bazen silahınızın cama değmesiyle bile kırılan camlar 3 metre önünüzde yer alan düşman tarafından duyulmayınca ortaya bazen komik durumlar da çıkmıyor değil.
Grafikler oyunun kesinlikle kendini en çok beğendiren kısmı. Neredeyse tüm mekanlar ve efektler oldukça güzel çizilmiş. Bir de bol bol patlama sahnesi eklenince ortaya tam bir şenlik çıkıyor. Grafiklerin başarısını da oyunun öncelikle konsollar için yapıldığını düşünürsek anlayabiliriz. Eğer bu oyun önce PC’ye çıkmış olsaydı, PS veya Xbox versyonu çok başarılı olmazdı. Zaten konsolu sınıra getiren bir oyun PC’ye port edilse muhtemelen fazla uğraşılmayacağı ve pekçok hata olacağı için yine çok beğenilmezdi. Ama bu haliyle özellikle Xbox’ta oyun son derece tatmin edici görsellik sunuyor. Atmosferi tamamlayan güzel bir öğe de müzikler. Müzikler bu tarz oyunlardaki gibi gaza getirme misyonunu fazlasıyla yerine getiriyor. Sürekli tekrar eden melodiler yerine bölüm içinde zor bir ek görevin başladığı bir anda giren müzikler son derece keyif verici. Ancak telsiz konuşmalarındaki gereksiz bağırtı ve benzeri bazı efektlerin saçmalar hale gelmesini bir türlü anlamış değilim.
Eksileri olmasıyla birlikte Black, FPS seven konsol sahipleri için mutlaka denenmesi gereken bir oyun. Önemli eksiklerinin yanında sunduğu adrenalin, kendini sıkmayan yapısı ve çok başarılı grafikleriyle türü sevenler için oldukça ideal. Ancak bu kadar güzel bir kumaş biraz daha iyi işlenebilseydi ortaya Far Cry’a yakın bir destan çıkabilirdi. Üzüldüğümüz tek nokta da bu. İyi bir potansiyel biraz erken tüketilmiş.
Yorumlar (6)
Daha 10 yaşlarındaydım o zaman bu oyunu aldım. Görevleri bazen çok zor olabiliyordu. Hatta 8. bölümün son sahnesine gelmiştik ama bir türlü geçememişdik hatta son görev olduğunu bile bilmiyorduk. Oyununun 2cisi olmalıydı burada çok büyük hata yapmışlar böyle bir oyun yarıda bırakılmamılıydı.
devam oyunu yok mu arkadaşlar
harika bir FPS.. ne yazıkki 2.ci oyunu yapılmadı.. keşke seri sürseydi..
ps 2'nin en tepe noktası
Fps adina bu oyundan aldigim tadi baska fps oyunun almadim.deli oyundu be devami niye gelmedi anlamis değilim doğrusu. .
Büyük efsane PS2'de oynadığım en şyş FPS'idi.