Champions: Return to Arms

Snowblind Studios’un 2001 yılında PS2 için hazırlamış olduğu ilk Baldur’s Gate oyunu olan Dark Alliance, kuşkusuz PlayStation 2’nin Real Time savaş sistemine dayalı en iyi RPG oyunuydu. Interplay, Dark Alliance 2’nin yapımını Black Isle Studios’a verince Snowblind Studios’ta, Sony Online Entertainment için ‘’Champions of Norrath’’ isimli yeni bir oyun üzerinde çalışmaya başlamıştı. Bu olanlardan sonra Black Isle Studios oyunun yapımını tamamlayıp 2004’ün hemen başında piyasaya sürmüş ve DA2 kalitesiyle büyük beğeni toplamaya başlamıştı; fakat bu oyunun çıkışından birkaç hafta sonra Champions of Norrath’ın PS2’de boy göstermesi gerçekten Dark Alliance 2’nin üzerine kâbus gibi çökmüştü; çünkü Dark Alliance 2 her ne kadar kaliteli bir oyun olsa da Snowblind’in Norrath’ı bir gömlek üstündü.

Snowblind’in bu alandaki başarısı Dark Alliance ve Champions of Norrath’tan sonra zaten tartışılmaz; Return to Arms ise Norrath’ın kalitesini aynen devam ettiren bir ek görev paketi.

Innoruuk’un kristalleri...

Return to Arms bir ek görev paketi havasında olduğu için oyunda senaryo adına pek bir şey yok denebilir, amacımız Innoruuk’un çeşitli boyutlara saçılan kristallerini bulup toplamak ve bu şekilde Norrath’ın güvenliğini sağlamak.

Oyuna başladığınızda Normal Game ve Internet Game olmak üzere seçebileceğiniz iki ana başlık bulunuyor. Normal Game’i seçtiğinizde ise Play Missions ve The Arena olmak üzere iki mod sizi bekliyor. Adından da anlaşılacağı gibi The Arena, geliştirdiğiniz karakterlerle belli alanlarda seviye seviye ilerleyerek savaştığınız küçük bir oyun modu. Çoklu oyuncu modunda da 4 oyuncuya kadar oynanabilen Arena’yı Cooperative ya da Versus olarak oynayabilmekte mümkün.

Bizi asıl ilgilendiren seçenek olan Play Missions ise oyunun senaryo modunu oluşturuyor. Bu moda adımınızı atar atmaz oyuna yeni katılan karakterler olan Iksar Shaman ve Vah Shir Berserker sizi karşılıyor. Bu karakterlerden bir Shaman olan Iksar kertenkele ailesinden bir yaratık ve sağlık yönünden diğer karakterlere göre kendini çok daha hızlı bir şekilde yenileyebiliyor. Bunun dışında Iksar, farklı birkaç büyü gücüne de sahip. Berserker olan Vah Shir ise hücum yönünden oldukça atak bir savaşçı. Oyuna yenilik ve renk katan bu iki karakterin dışında eski karakterler olan Barbarian Warrior, Wood Elf Ranger, High Elf Cleric, Erudite Wizard ve Dark Elf Shadow Knights’ta oyundaki yerlerini seçilebilir dişi ya da erkek cinsleriyle koruyorlar; Iksar ve Vah Shir’in ise böyle bir alternatifi bulunmuyor, fakat farklı skinler ile değişikliğe gitmek mümkün. Bunların dışında eğer Champions of Norrath’ın save dosyaları hâla Memory Card’ınızda duruyorsa Import menüsü yardımıyla önceki oyunda uğraşıp geliştirdiğiniz karakterleri Return to Arms’a aktarabilmeniz de mümkün. Senaryo modunun en eğlenceli tarafı ise kuşkusuz bu modu da 4 oyuncuya kadar oynayabiliyor olmanız. Arkadaşlarınızla farklı sınıflardan seçtiğiniz karakterlerle, yardımlaşarak oynamak gerçekten büyük keyif veriyor.

Norrath’ın yeni şampiyonu siz olun!

Yukarıda bahsettiğim gibi oyunda senaryo adına tam bir hikaye örgüsü olmadığından ne bölüm geçişlerinde ne de quest maceraları sırasında bir iki kısa konuşma hariç Champions of Norrath’taki gibi geçiş animasyonlarıyla karşılaşmıyorsunuz. Bu nedenle bir yerden sonra oyundan hikaye yönünden bir şey beklemiyorsunuz ve olayın sadece belli quest’leri yerine getirmek olduğunu anlıyorsunuz. Açıkçası özellikle Norrath’tan sonra çok fazla bir yeniliğin olmaması ve oyunun senaryo yönünden pek bir şey içermemesi de Return to Arms’ı biraz ruhsuzlaştırıyor; dolayısıyla Dark Alliance ya da Champions of Norrath gibi oyunları oynayıp bitirmiş olanlar bir yerden sonra sıkılabilir.

Tabi oyunda Iksar ve Vah Shir gibi karakterlerin dışında hiçbir yeniliğin bulunmadığını söylemek de yanlış olur. Mesela yeniliklerden bir tanesi şu: Oyunun hemen başlarında karşılaşacağınız bir karakter sizden ‘’İyi ya da Kötü’’ tarafta olmanız için bir seçim yapmanızı istiyor, aslında hangisini seçerseniz seçin oynanış adına pek fazla bir değişiklik olmuyor ama yine de gidişat esnasında bazı farklı konuşma ve sahnelerle karşılaşmak mümkün. Bunun dışında eski karakterlerin sahip olabileceği yeni silah ve büyülerin olduğunu da belirtmem gerekir. Gerçi bunların sayıları çok fazla değil ama yine de yeni büyülerin ve güçlerin olması iyi düşünülmüş. Bir yenilik sayılmaz ve hatta çok çok küçük bir detay ama belirtmeden geçemeyeceğim; Return to Arms’ta öldürdüğümüz düşmanların üzerinden çıkan altınları almak Norrath’a göre daha kolay. Evet bu kadar küçük bir detay da belirtilir miymiş diyebilirsiniz ama Return to Arms’ı oynadıktan sonra tekrar Norrath’a bakarsanız bu olay acayip şekilde göze batıyor.

Yeni düşmanlar ve mekanlar...

Macera sırasında quest’leri yerine getirmeye çalışırken önceki oyundan tanıdık gelecek bazı mekanlarla beraber çok farklı yerlere de gidiyorsunuz. Makinelerin bulunduğu bir dünya, tropik adalar, su altı dünyası, ateş boyutu, fırtına boyutu gibi toplam 12 farklı boyut var. Bunlardan final dövüşünün yapıldığı küçük alanın olduğu son boyutu saymazsak toplam 11 farklı boyutta mahzenler, ormanlar, mezarlıklar ve zindanlar gibi EverQuest evrenine tanıdık yerlerde bulunuyoruz. Tabi yine buralarda Orc’lardan iskeletlere, yılan dilli yaratıklardan boğa adamlara kadar karşılaşacağımız çok geniş bir düşman listesi oluşturulmuş.

Bunların dışında ‘’Medal Rounds’’ denen mini görevler de mevcut. Yukarıda bahsettiğim 11 boyutun bir çoğunun yanında ek olarak bu mini görevler bulunuyor. Bu görevlerde oldukça çeşitli olabiliyor; mesela belli bir süre zarfında aynı Pac-man oyunundaki gibi bir labirentte bulunan kurbağaları toplamak, bir arenada belli sayıda hayat iksiri kullanarak süvarileri öldürmek gibi çok çeşitli mini oyunlar bulunuyor. Bu mini oyunları tamamladıkça da hem bonus Online haritalar gibi materyaller açılıyor hem de karakterinize ekstra gelişim puanları veriliyor.

Görsellik ne durumda?

Oyuna görsel açıdan baktığınızda Champions of Norrath’tan hiçbir fark göremiyorsunuz, yani kaliteli ve görsel yönden zengin tasarımlar kendini devam ettiriyor. Bunun yanında ne yazık ki eski oyunda olan frame yavaşlamaları da hâla belli yerlerde hissedilir bir biçimde gözleniyor. Oyunda öldürdüğünüz düşmanlar yok olmayıp hep yerlerinde kaldıkları için bu olay bazı kalabalık yerlerde oldukça kendini belli ediyor, fakat buna rağmen görsel kalitenin çok iyi olduğu kabul edilir bir gerçek.

Kameranın Zoom özelliğini çok iyi bir şekilde kontrol edebilsek de bazen yolun çok ilerisini görememek tehlikeli bir düşmanla bir anda ve hazırlıksız yakalanmamıza neden olabiliyor; fakat bu çok ender rastlanan bir durum. Kontroller için söylenecek tek eksik ise ok ve hançer gibi uzaktan atılan silahların her zaman istediğiniz yere gitmemesi ve özellikle küçük böcekler gibi bazı düşmanlarla burun buruna kaldığınızda onlara vurmak istediğinizde ıska geçip etraflarında dönmeniz, ama inanın bunlar o kadar küçük noktalar ki oyunu uzun saatler oynamadıkça fark etmeniz, fark etseniz bile çok da rahatsız olmanız mümkün değil.

Müzikler ise oyuna yakışır bir şekilde seyrederken bazen bir anda ortamı hiç yokken alevlendirip sanki bir tehlike yaklaşıyor havası hissettirmesi dışında bence çok iyi, zaten Norrath’ı oynayanlara hem müzikler hem de ses efektleri çok tanıdık gelecek.

Belirtmekte fayda var: Karakterinizin seviyesine göre seçebileceğiniz toplam 4 zorluk derecesine ayrılmış oyunda, seçeceğiniz karaktere, zorluk derecesine ve tüm gizleri açığa çıkarmak yönünden harcayacağınız vakte göre her zorluk seviyesi için ortalama 15-25 saatlik bir oynanış süresi gerekiyor. Bu da gayet yeterli bir süre sayılır; fakat dediğim gibi bu türün meraklısıysanız ve benzer oyunları oynayıp bitirdiyseniz Return to Arms artık biraz monoton gelebilir. Yok eğer durum bu şekilde değilse Return to Arms oynamaya başlasanız iyi olur; çünkü emin olun EverQuest Evreni’nde hâla keşfedilecek çok yer var...