ChessMaster: 10th Edition

Bir satranç oyununun incelemesine başlamak için enteresan bir giriş yazmak ister gönül; ama, her ne kadar bu cümleye başlamadan önce hayli düşünmüş olsam da maalesef istediğim gibi bir şey bulamadım. Peki bundan zerre kadar üzüntü duyuyor muyum; hayır! Çünkü bu da yeterince ilginç bir giriş oldu, olacak. Şimdi satranç şudur budur diye açıklasam bir dert, açıklamasam bir dert. Ama hadi kısaca bir şeyler yazayım. Satranç; 8’e 8 yani 64 karelik bir alanda, 6 farklı taşın toplamdaki 20 karedeki oyuncusuyla oynanan bir zeka oyunudur. Sözlerimden bir şey anlamadıysanız, ki normali de budur, alt taraftaki yazıyı okuyunuz.

Bak, bu piyon tek gider...

ChessMaster 10th Edition, adından da anlaşılabileceği gibi yıllardır sıklıkla piyasaya sürülen ChessMaster serisinin son oyunu. Geçen süre zarfında oyunun özü tabii ki korunarak çeşitli görsel ve işitsel eklemeler yapılmış. Zaten yapılabilecek de farklı bir şeyin olmaması üreticilerin aynı şeyi daha çok makyajlayarak piyasaya sürmesini sağlıyor. Ama sizin de hak vereceğiniz üzere bir satranç oyunundan sadece görsel olarak bir şeyler beklemek yeterli olmayacaktır. Zeka oyunu oynuyoruz değil mi?

10’uncu oyunda da yapmanız gereken şey, dünyaya gerçek manada gelmiş geçmiş en iyi stratejik olanaklarınızı zorlayarak rakibinize üstünlük sağlamak. İki teçhizatlı ordunun karşılıklı savaşması mantığına dayanan satranç oyununda amaç; karşı tarafın kralını kaçabileceği hiçbir yer kalmamacasına kuşatıp alaşağı etmek. Rakibinizin hayal gücü kadar sınırsız olabilecek bu limitli; ama, limitsiz tahta üzerinde yapacağınız stratejiler belki de sizin 10 hamle sonranızı düşünmenizi gerektirecek, belki de rakibinizin yapacağı olasılıkları hesaplamanız zorunda bırakacak. Eh, gerçek manada da öyle değil mi zaten.

Bu fil de çapraz ilerler...

Yeni oyunda ilk dikkat çeken özelliklerin başında grafiklerin kalitesi geliyor. Yeni animasyonlu taşlar ve üç boyutlu diğer piyonlar grafiklerin en göze batan kısmını oluşturuyor. Bunların dışında da fazla göze hitap eden bir kısmı yok oyunun. Zaten grafiklerin üçüncü boyutu yüzünden bu seçeneği çok randımanlı kullanamıyorsunuz. Birbiri içine karışan çizgiler ve ayarlayabiliyor olmanıza rağmen asla istediğiniz şekle getiremediğiniz kamera açısı yüzünden bu özellik oyunda çok fuzuli görünüyor. E tabi zaman içerisinde bu seviyeye de gelmesi gerektiğini de hesaba katmamız gerektiği için diyecek bir şey yok. Tahtayı tepeden görüp iki boyutlu satranç oynayınca görmeniz gerekenleri çok daha rahat seçebiliyorsunuz.

Tabi grafiklerden ziyade alt tarafı bir satranç oyununu 3 CD’ye taşıyabilecek özelliğin ne olabileceğini takdir edeceksinizdir illa ki. İşte bu noktada belki de herhangi bir oyunda görüp görebileceğiniz en iyi yapay zeka ortaya çıkıyor. Bilgisayar tabanlı bir satranç oyununda asla gözden çıkartılamayacak özelliklerden birisi olan düşünme gücü ChessMaster’ın önceki serilerinde olduğu gibi sonuncusunda da en üst seviyede. Karşılaştığınız rakibin puanına göre derecelendirilmiş olan zorluk düzeyi bu kritere göre sizi adeta süründürüyor. Örneğin, puanı 250 düzeylerinde bir oyuncu ile karşılaştığınızda rakibinizi yenme şansınız nispeten daha fazlayken bu seviyeyi 1250’lere taşıdığınızda yenilmez bir rakip ile karşılaşmış oluyorsunuz.

Atlar “L” gibi gider...

Olası milyonlarca farklı kombinasyonu hesaplayıp ona göre sizin yapacağınız belki 20 hamle sonrasını sistem kendi içerisinde tasarlıyor ve bunun sonucunda bilgisayar kendisinin nasıl oynaması gerektiğini düşünüyor. Bir maçım sırasında 10 dakika boyunca düşünüp de piyonunu sadece bir kare ilerletebiliyor olmasından da farklı bir sonuç çıkartılamaz herhalde. Şimdiye kadar puanı 600 dolaylarındaki adamlarla 30 tane maç filan yaptım, ve bunlardan sadece 7’sini kazanabildim. O da dakikalarca düşünüp de yaptığım hamleler sonucunda oldu. Bence çok iyi!

Oyunun içerisinde bunun yanında “tek hamlede, iki hamlede mat; en iyi hamle hangisidir” gibilerinden bolca da problem mevcut. Kendisini geliştirmek isteyen kullanıcıların bunlardan kesinlikle faydalanması gerek ve strateji geliştirmek isteyenler de bunları eğlenerek çözebilirler. 2004 yılındaki maçların yanı sıra Kramnik ve Kasparov gibi büyük ustaların yıllar öncesinde yaptıkları ünlü maçları da hamle hamle izleyebildiğimiz gösteriler de takip etme şansının bize tanınıyor olması gayet hoş; buna ilaveten izlediğiniz maçlardan da ibret alınmayacak gibi değil. Çoğu zaman ilk bakışta çok mantıksız gibi görünen bir hareketin 5 pozisyon sonra ne hallere geldiğini görmek insanın beynini allak bullak ediyor. Zaten büyük ihtimalle o noktadan sonra nirvananın da dışına taşmış oluyoruz; orta seviyede bir oyuncuyum ve bu konuda da fazlasıyla memnunum.

Ben de hepsinin efendisiyim...

Sonuçta ChessMaster ileri derecede psikopat bir oyun. Bütün aklınızdan geçenleri, hatta geçmeyenleri bile bu 64 karelik sonsuz boşluğun içine dökmeniz lazım; ardından da bunlar arasında en uygun olanları seçerek rakibinize tahtayı dar etmeniz gerek. Bu iş bu oyunda hayli zor. Ama bence olması gerektiği gibi. İleri derecede kullanıcılara hitap etmesi ve yeri geldiğinde seçtiğiniz kolay rakiplerle sizi de kendi içine çekmesi çok güzel. Deneyin, pişman olmayacaksınız.