Merlin'in
Rüya mı gerçek mi?
Ubisoft Montreal’in geliştirdiği oyunda Aurora adlı bir kızı canlandırıyoruz. 1895 Avusturya’sında yaşayan Aurora, günün birinde uyuyakalıyor ve uyandığında kendini Lemuria isimli hayal dünyasında buluyor. Lemuria’nın güneşi, ayı ve yıldızları Dark Queen (Karanlık Kraliçe) tarafından çalınmış durumda. Aurora ise bu göksel nesneleri kurtarıp bir dük olan babasıyla tekrar bir araya gelmeye çalışıyor.
Oyunun hikâyesi genel olarak bu şekilde. Gelelim Child of Light’ta neler yaptığımıza. Lemuria’da Aurora’yla birlikte aslında bir platform oyunu oynuyoruz. Ancak bu sadece oyundaki ilk izleniminiz olacak. Oyunun başından itibaren yanımızda bir ateşböceği olan Igniculus’la birlikte dolaşıyoruz. Aurora’yı sol çubukla yönlendirirken, Igniculus’u sağ çubukla yönlendiriyoruz. Bu açıdan bir nevi PS3’te oynadığımız Puppeteer’a benziyor. Igniculus’la birlikte karanlık yerleri aydınlatıyor, bazı bulmacaları çözebiliyoruz. Aynı zamanda etrafta bulunan ve bize sağlık ve mana veren bitkileri de uyarabiliyor Igniculus.
Child of Light’ın şaşırtıcı kısmı ise karşımıza dövüşlerde çıkıyor. Dövüşler sıra tabanlı olarak oynanıyor. Igniculus her ne kadar dövüşe direkt olarak katılmasa da, düşmanların sıralarının gelmesini yavaşlatabiliyor. Yavaşlatma derken, oyunun sıra tabanlı dövüş mekanizmasını kısaca açıklayalım. Dövüş sırasında gördüğümüz bir bar, zamana göre sıranın kimde olduğunu bize belirtiyor. Barda yer alan “Cast” kısmına sıradaki karakterin ikonu geldiğinde, bu karakter hangi hareketi yapacağını seçiyor. Seçilen hareket ise karakterin bu hareketi gerçekleştirme süresine göre (kısa, orta, uzun, çok uzun gibi) barın sonuna geldiğinde yapılıyor. Bu dinamik, düşmanlar Cast kısmına geçtiğinde onlardan önce davranıp hareketlerini engellemenize yarıyor. Aynı zamanda belirttiğimiz gibi Igniculus’la bir düşmanın üstüne gelip L2’ye basarak, onun bar üzerindeki hareketini yavaşlatabiliyoruz da. Biraz karmaşık bir mekanik, ancak oynadığınız zaman çok eğlenceli olduğunu da göreceksiniz.
Bu arada belirtelim, Igniculus’u DualShock 4’ün dokunmatik yüzeyiyle kontrol edebiliyorsunuz. Ayrıca ikinci bir DualShock 4’ünüz de varsa, Igniculus’un kontrolünü tamamen bir arkadaşınıza bırakmanız da mümkün.
Dövüş kısmında hem kendinizin, hem de yanınızda bulunan yardımcılarınızın yeteneklerini kullanabiliyorsunuz. Yeteneklerden bazıları mana gücünden harcıyor. İşin içine mana girince “RPG öğeleri nerde?” diye sorabilirsiniz. Child of Light’ta karakterlerin seviyeleri, seviyelerle değişen istatistikleri ve seviye atladığımızda kazandığımız puanlarla alabileceğimiz yeni yetenekler de bulunuyor.
Devamı diğer sayfada
>>>>>>>>>>>>>>>>>
Child of Light, bu tarz RPG öğeleriyle birlikte, platform, bulmaca ve sıra tabanlı dövüş özelliklerinin yanında oyuncuya farklı bir içerik de sunmuş oluyor.
Aurora yani baş karakterimiz olan kızıl saçlı prenses, bir yerden sonra uçabilme özelliğine kavuşuyor. Bununla birlikte haritada gidemediğimiz birçok yere de gitme imkânına sahip oluyoruz.
Aslında Child of Light’a açık dünya platform/bulmaca RPG’si desek hiç yalan olmaz. Çünkü yapabileceğiniz birçok yan görev ve savaşabileceğiniz (ama illa savaşmanız gerekmeyen) birçok düşman bulunuyor.
Oyunun genel mekaniklerinin ardından, biraz da hikâye anlatımı ve görselliğinden bahsedelim. Ubisoft, Child of Light’ta Rayman Legends’da kullandığı UbiArt motorunu kullanmış. Zaten görünüş olarak az çok Rayman Legends’ı da andırıyor. Karakterimiz cel-shading kullanılarak hazırlanmış. 3D karakter, 2 boyutlu olan bir arkaplanda ilerliyor. Durum böyle olunca arkaplanda özlediğimiz görsellik oluşuyor. Bazı manzalaralarda, boya fırçasının izlerini görmek bile mümkün. Lemuria bu şekliyle oldukça gizemli ve bazen karanlık bir yer olabiliyor. Kısaca belirtmem gerekirse, Child of Light’ın görselliğini yaratan takım, kesinlikle son dönemin en güzel görünen işlerinden birine imza atmış.
Aynı yorumu hikâye anlatımı için de söyleyebiliriz. Oyun neredeyse başından sonuna, soneler şeklindeki dialoglarla ilerliyor. Öyle ki, bir yerden sonra Child of Lİght, oyun olmaktan çıkıp bir edebi eser gibi görünmeye başlıyor gözümüze. Tüm bu edebi duruş, muhteşem bir görsellikle birleşince ve bir de tüm o RPG/bulmaca/platform özelliklerini düşündüğümüzde, karşımızda kusursuza yakın bir yapım görünmeye başlıyor.
Kısacası Child of Light, bizi hiç beklemediğimiz bir anda gafil avlamış durumda. Ubisoft’un bu kadar zengin ve bu kadar farklı bir oyun yapabileceği, aklımızın ucundan geçmezdi. Eğer dolu dolu ve biraz da sanatsal kaliteye sahip olan bir yapım arıyorsanız, Child of Light’ı kaçırmamalısınız.
Yorumlar (6)
bu oyun bilgisayarda daha güzel oynanıyor bilgisayarda oynasanız bence böyle demezsiniz
bence çok güzel bir oyun oyunu baştan sona oynadım benim en çok üzüldüğüm an norah'ın aslında kardeşi olmadığını onu tuzağa düşürdüğünü ve asıl adının nox olduğunu söylemesiydi
Verdigim en iyi 40 liraydi...
40 lira mı çöpe attım resmen. Dun aksam sildim attım ps4 ten bitiremeden. Benim gibi klasik fps oyuncusu iseniz almayın.
40 lira olmasa alacam ama killzone shadow fall ps Store da 99 tl ye düşmüşken buna 40 lira vermek mantıklı gelmiyor. Siz ne diyosunuz değermi 40 liraya ?
<center><table bgcolor=#fbfbfb style="border:1px solid #c0c0c0" cellpadding=1 width=100% cellspacing=1><tr><td align=left><font style="font-size: 9pt" face=arial color=#444444><b>13.05.2014 21:06:00 - MK Okuru demiş ki:</b><br>her platform oyununa yüksek puan vermeye başladınız bu ne ya?</font></td></tr></table><br></center> Bu platform oyunu değil, side-scrolling rpg. Eski oyuncular aşinadır bu türe.