Crimson Desert İnceleme

Crimson Desert inceleme: Oyun yıllar önce bizi en başta karakter oluşturma ekranı ile yakalayan ve içeriğiyle uzun süre başında tutan Black Desert Online’ın (BDO) yapımcısı Pearl Abyss’in yeni oyunu. İlk duyurunun ardından gelen bilgilerle offline BDO tecrübesini harika grafikler ile daha gelişmiş bir şekilde sunacağını anlamıştık ama hepimizin aklında biraz şüphe de vardı. Hem bu kadar fazla içerik sahibi olacak, hem çok güzel gözükecek, hem de optimizasyonu iyi olacak single player bir oyun mümkün mü? Hadi bakalım!

Crimson Desert İnceleme: Gri Yeleliler Toplanın!

Gri Yeleliler isimli paralı asker grubunun lideri Kliff olarak başlıyoruz oyuna. Ekibimiz cenaze için bir araya gelmişken Kara Ayılar isimli grubun saldırısına uğruyor ve tüm çabamıza rağmen büyük kayıplar veriyoruz. Neredeyse bütün grubun öldüğüne emin olacağımız seviyede bir kıyımın ardından kendimizi bilinmeyen bir mekanda buluyoruz ve “vakit gelmedi hadi git” diye bizi geri yolluyor. Bundan sonrası ekibi tekrar toplayıp Kara Ayılar’dan intikam almak ve bu arada içine daldığımız gerçek dışı maceranın sırlarını çözmek.

Gerçek dışı dememin özel bir sebebi var hikayeyi anlatırken. Gerçekten karakterimizin başına gelenler sonrasında hayatta kalması bile gerçek dışı bir durum. Abyss ile yüzey arasında gidip geliyor, kullananların bile tam çözemediği bilgi ve teknolojiler ile haşır neşir oluyoruz. Dünya ile Abyss arasındaki sınırları kaldırmaya çalışan birileri var ve bunu araştırırken olayların bizimle bağlarını da çözmeye başlıyoruz. Aslında ilginç bir hikaye var ama ne kadar ilgimizi çekmeyi başaracak tartışılır.

Oyunda bir ana hikaye ve onlarca ama onlarca yan görev var. Farklı gruplar ile tanışıyor, her biri ile iletişim kurup aramızı iyi tutmaya çalışıyoruz, isteklerini yerine getiriyoruz. Hatta bazı karakterler yanımıza katılıyor ve bir anda onların hikayelerini de yapacağımızı düşünüyoruz. Yapmıyoruz ama düşünüyoruz. Aslında koca bir dünya var karşımızda ve anlatılacak bolca hikaye barındırıyor. Ama sunum o kadar tırt olmuş ki genellikle “Amaaannn!!” diye geçmeye başlıyor insan. Kötü demiyorum bakın, aslında kimi yerlerde uğraşılmış ama olmamış. Bunda çeşitli sebepler var tabi, bir kısmı sunum problemleri, bir kısmı ise oynanış tarafında alınan kararların sonuçları. Oynanış kısmına sonra değineceğim ama sunum tarafına şimdi bakalım.

Yan görevlerin çoğu “Bana birkaç tane eşya getir” ile “Git bak bakalım ben orada mıyım?” seviyesinde. Görev sıralamaları da çok ilginç, en basitinden zırh boyamayı bile saatler sonra, dümdüz bir görev ile öğreniyoruz. Arkadaşınızla gittiğiniz görevlerde de ilginç bir durum var, tıpkı Rockstar Games oyunlarında olduğu gibi yol boyu beraber at sürüyorsunuz ve o arada diyalog gerçekleşiyor. Sonra karakter “hadi sen burdan et al” diye sizi bırakıyor ama öyle bir noktada bırakıyor ki aslında dükkanı geçtim, şehre bile yarım km yol var. İlk birkaç kere “olabilir” demiştim ama çoğu görev bu şekilde ilerliyor.

Yol boyu konuşmalar ile ilerleyen görevler tempoyu düşürüyor, hızlıca geçip gitmek isteseniz bile kaçamıyorsunuz çünkü geçme yok. Ama asıl sorun ara sahneleri geçemediğinizde başlıyor. Ben hikaye odaklı bir oyuncuyum, ara sahneleri geçip oynamak istemiyorum ama burada durum bambaşka. Boss dövüşüne giriyorsunuz başta bir ara sahne, sonra boss geliyor birinci faz sonrası ara sahne, yine dövüyorsunuz üçüncü faza geçerken yine ara sahne. Ara sahneyi geçemiyor, yalnızca hızlandırabiliyorsunuz. Asıl şamata ise boss öncesinde bulmaca varsa başlıyor. Bulmacayı çöz, ara sahneyi izle savaşa gir, öldün ve yeterli canlandırma eşyasına sahip değil misin, yeniden hepsini yap!

Checkpoint deseniz yok, üzerine “Yeniden Dene” tuşu son güne kadar problemliydi, tamamen menüye gidip baştan yüklemeniz gerekiyordu. O da sizi kaydettiğiniz yerde değil, kafasına göre bir yerde çıkardığı için ekstra koşuyorsunuz tabi. Bu arada boss da zor değildi aslında, dövüş ve kilitlenme mekaniğiyle ilgili problemler üzerine bir de boss sonsuz saldırı döngüsüne girdi iki kere. Bu kısma çok takılmıyorum gerçi, tahminimce kısa süre içerisinde oyuna daha düzgün checkpointler ve ara sahne atlama gelecektir çünkü bu hali çok mantıksız. Ben kaybettiğim zamana ve belki daha etkili olabilecek ara sahnelere defalarca maruz kalmak. Hoşgeldin Final Fantasy X - Seymour dövüşü 2026 Edition!

Sonuç olarak ne ana görev ne de yan görevlerden aman aman bir şey beklemeyin, BDO’dan hallice bir seviyedeler. Bazen hiç uğraşmıyor bile oyun bir şey eklemeye. Yeni biri geliyor mesela “aa bak kim geldi hadi beraber oynayın” diyerek bırakıp gidiyor üstümüze. Zaten kimi zaman seslendirmeler de karışıyor, millet birbirinin üstüne giriyor. Neyse ki oyun Türkçe dil desteğine sahip! Oynadığım süre boyunca çeviri bir iki kez güncellendi ve daha iyi hale geldi ama yine de kim hangi kaynaktan çeviriyor diye merak ediyorum. İngilizce konuşmalar ile altyazı bazı zamanlar o kadar alakasız ki iki taraftan biri lokalizasyon yaparken kaynak materyali kendince değiştirmiş diyorum.

Sonuç olarak sırf hikayesi için oynanmaz bu oyun ama dünya çok tatlı olmuş, sağdan soldan çok güzel lore parçaları çıkıyor. Belki sinematik oyun içi etkileşimlere hiç kasmayıp Dark Souls ya da Breath of the Wild tarzına biraz daha eğilseler daha bile iyi olurmuş.Çünkü şimdi hikayeyi boşverip açık dünyaya sarayım deseniz bir sürü mekanik kilitli, hikayeye girseniz sabır testi kısımlar derken arada kalıyor. Tabi arada görevlerin buga girdiği de oluyor, “iptal edip yeniden alırsam düzelir belki” diyorsunuz ama iptal seçeneği olmadığından o görev kilitleniyor. Bir adam var mesela 40 saattir aynı noktada “ne yapsak” diye düşünüyor. Gidip konuşsam görev ilerleyecek ama konuşmak için gerekli eylem bir türlü açılmıyor.

Kocaman Bir Dünya Bizi Bekliyor

Hikayeden yeterince bahsettik, oyunun asıl parladığı kısma gelelim! Oyun ile ilgili yayınlanan her video bizi daha fazla “neler oluyor bu oyunda” demeye yönlendirmişti, oynarken de benzeri bir durum yaşadım. Kocaman bir dünyaya atıyor oyun bizi, bir uçtan diğerine gitmek yürüyerek ne kadar sürer tahmin bile edemiyorum. Burada oyunu karşılaştırabileceğim 3 isim Elden Ring, Zelda: Breathe of the Wild serisi ve Red Dead Redemption serisi olabilir. Bu üçünü bir araya getirip tek kişilik Black Desert Online tecrübesinin içine attığınızda nasıl bir oyun olacağını hayal edebiliyor musunuz? Gerek yok, hazırlanmışı var ve adı Crimson Desert.

Tanıtımlarda gördüğünüz şeyler doğru, oyunun devasa bir haritası var! At sırtında bile bir uçtan diğerine gitmenin uzun süre aldığı koca bölgelerden oluşan haritada istediğiniz gibi gezmekte özgürsünüz. Böyle diyorum tabi ama en baştan çöle ya da karlı dağlara giderseniz bunun kötü bir fikir olduğunu anlarsınız. Yine de özgürsünüz! Büyük şehirler, ufak yerleşkeler, haydut kampları, madenler, hastaneler ve daha fazlası koca dünya haritasında sizi bekliyor.

Crimson Desert’da özgürlük seviyesi neredeyse Breathe of the Wild seviyesinde diyebilirim. Uzakta ilginizi çeken bir kule mi var, zor da olsa oraya ulaşabiliyorsunuz. Abyss bölgesine çıktığınızda koca haritayı görebiliyor ve o gördüğünüz yerlere ulaşabileceğinizi biliyorsunuz. Bunu bilmenin verdiği keyif bile ayrı bir şey. Tabi ulaşım konusuna değinmek gerek. At var, ejderha var hatta jetpack bile var. Ama bunların çoğu ilk 20-30 saatte elimizin altında değil. Ulaşımda özellikle başlarda çok sıkıntı çektim. İlk atımız drift bile atamıyor! Işınlanma noktaları ise çok ilginç yerleştirilmiş, kısa mesafede 3 tane de var, koca alanda 1 tane bile olmayan yerler de var. İlk 20 saatte Abyss’e çıkıp süzülme-uçma yeteneği ile istediğim yere atlamak en çok kullandığım taktik oldu.

Oyunun envanter sistemi ne yazık ki çok kötü. Çıkışa 5 gün kala bir güncelleme ile azıcık toparladılar ama hala olan problemlerden bahsedeceğim. Envanter düzenlemek çok zahmetli ve kullanıcı dostu değil. Benzer ürünleri aynı kategori altında toplayabiliyoruz ama konu yazılı nesnelere gelince sistem iyice hantal oluyor. Elinizde bir sürü tarif var, öğrenince kaybolmuyorlar, isterseniz geri satabiliyorsunuz. Ama kargaşa sırasında bir şeyler buldunuz ve o sırada bakmadınız diyelim, sonradan tek tek kontrol etmesi çok dertli. Envantere giriyoruz, neseneler bir arada ve adları gözüküyor ama okuyup okumadığınızı anlamak için Kliff’in incelemesi gerekiyor. 10 tarifi tek tek incelemeyince bunun ne büyük eziyet olduğunu anlıyorsunuz.

Envanter depolama sistemi de yok oyunun. Sonradan bir kasa eklediler ama gidip kasaya eşya koyamıyoruz. Yere attıklarımızı topluyor sanırım ama o kısım da pek açıklanmamış. Şimdi insan “o zaman dikkatli loot yaparım, ihtiyacım olanı alırım seçerek” diye düşünüyor bu sistemi görünce ama ikinci problem burada! Düşmanın üstündeki lootu göremiyoruz! Üstüne gelip topla diyoruz topluyor. Envanterde yer yoksa uyarı veriyor. Boş yer açıyorum gidip zaten envanterimde olan ve birleşebilen eşyaları alıyor. Ben niye yer açtım o zaman? Görüp kendimizin seçebileceği bir loot sayfası olması şart oyunda. Ama yok. Neyse, envanter slotlarını görevler ile ve dükkanlardan alarak ufak ufak geliştiriyorsunuz zaten. Ama köpek de gelince envanter tam bir kaosa dönüşecek, baştan uyarayım.

Oyunda bir sürü eşya var ve karakterimiz yere çivili olmayan her şeyi çalabiliyor. Çalmak burada kilit kelime. Her şeyin sahibi var! Hırsızlık yapmak için haydut maskesi takıyorsunuz, yoksa yanlışlıkla çalmanız mümkün değil. Çalınca bölgedeki saygınlığınız düşüyor. Kim görüyor da düşüyor onu bilmiyorum, zaten biri görürse hemen olay çıkarıyor, hapse atıyorlar ya da kaçıyorsunuz. New Vegas’ın “Karma” sistemi var yani, kimse görmese bile biri görmüştür diye saygınlık gidiyor. Ama her şeyin sahibi olmaz ki arkadaş! Haydut kampı temizliyorum, haydutun eşyaları var ama alamıyorum. Çalıyorum saygınlık gidiyor. Mesela bizim de katıldığımız bir ziyafet var, saldırı oluyor ve can doldurmak için yemek almak istiyorsunuz ama hayır! Yemekleri sadece çalabiliyorsunuz. Düşman sizi izleyen onlarca korumanın arasında pataklıyor, şu yemeği alayım da can versin derseniz hemen “HIRSIZ!” diye bağırıyorlar. Bu kısma o kadar takıldım ki artık kamp bile basmıyorum nasılsa eşyaları alamayacağım için. Yanlarından geçip gidiyorum.

Köpek demiştim az önce, oyunda hayvan evcilleştirebiliyoruz. Köpek mesela kendisine et vererek ya da kafasını severek bize bağlanmasını sağlayıp yanımızda gezdirebildiğimiz hayvanlardan. Savaş sırasında bir etkisi yok ama etrafta gezip yerimize loot yapıyor. Hayvan yarınlar yokmuş gibi loot yapıyor, düşman ne düşürürse benden önce kapıp getiriyor. Envanter kontrolünü tamamen kaybetmeme neden oldu bir anda. Sürekli envantere girip bir şeyler atıyorum.

Gri Yeleliler paralı asker grubu, bunu sadece hikaye içinde değil, oyunda da görebiliyoruz. Kampımızda bulunan askerleri çeşitli talepleri yerine getirmesi için gönderip kampa kaynak ve tecrübe sağlamak mümkün. Başlangıçta iki asker var ama görevleri yaptıkça yeni askerler ekleyip farklı görevlere gönderebiliyoruz. Askerlerin her birinin kendine has yetenekleri var ve uygun göreve doğru adamı yollarsanız ekstra ödüller de getiriyorlar. Ayrıca ele geçirilmiş kampların kurtarılması için de kullanabiliyoruz ama fazla kaynak istiyordu, ben kendim gidip temizlemeyi tercih ettim genelde. Elimde inceleme için kısıtlı bir süre olduğundan bu kısma fazla eğilemedim ama kendi içinde güzel bir sistem oturtmuş. World of Warcraft’da haritadan göreve asker yollama sistemini hatırlattı bana.

Kampları temizleme kısmından da bahsedeceğim. Mesela yakınlardaki taş ocağını haydutlar ele geçirmiş ve buraya yerleşmişler. Bu tarz büyük yerleri ele geçirmek için bir ana görev açılıyor ve çeşitli alt görevler veriyor. “Kamptaki askerleri temizle” “İlgili binaları yık” “üssün liderini yen” şeklindeki görevlerin hepsi tamamlandığında bölge kurtarılıyor. Yalnız bir sorun var, buralarda oyun adeta musou türüne dönüşüyor. Kamptaki asker yoğunluğunu %100’den indirmek için herkesi kılıçtan geçireyim diyorum, durmadan yeni asker geliyor. Bitmiyorlar, sürekli biri çıkıyor. Sonunda sıfırlandığında diyorum ki rahat rahat diğerlerini yaparım ama hayır! Hala daha geliyorlar çünkü kamp hala onların! İki üç tane de değil, onlarca adam kovalıyor! Daha oyunun başında kurtar dedikleri mekanı bile en az 12 saat oynamadan temizleyemedim. Skill issue diyebiliriz ama akın akın düşman gelmesi de etkili.

Ha bir de scripted etkinlikler çok fazla. Oyunun planladığı gibi yapmak istemediğiniz bir şey varsa ilerlemeniz mümkün değil. Mesela küçük halkın yaşadığı bölgeye stealth ile gireyim dedim mesela ama illa birileri gördü ve geçilmez bir ara sahneyle dışarı attı defalarca. Görevi yapana kadar giremedim. Kampta bir lideri indireceğim mesela, gizlice kampa arkadan girdim olay çıkarmadan temizlerim diye. Çadıra yaklaşınca ekran karardı ve karakterim ön kapıdan girip kalabalığa meydan okudu. Bu tarz o kadar fazla şey var ki anlatamam. Size kocaman bir alan ve çeşitli özgürlükler verilmiş ama günün sonunda o hikayeyi ilerletip sıkıcı görevleri yapmadan boya bile yapamıyorsunuz.

Checkpoint ile ilgili yazmıştım, Save sisteminden de bahsedeyim. ÇOK KÖTÜ! Genellikle istediğiniz yerde save alabiliyorsunuz ama aldığınız save sizi o noktada kaydetmiyor. Load ettiğinizde en yakındaki checkpoint noktasına gidiyorsunuz. Quicksave falan yok zaten. Bir dövüşte ölüyorsanız “Yeniden Dene” her defasında Abyss kapısından geçiriyor, ondan sonra load oluyor. Bazı bosslarda giriş ara sahnesini atlayıp checkpoint alıyor çok şükür. Checkpoint sistemi çok garip, bazen yaptığınız eylemleri kaydetmeden checkpoint alıyor ama o eylemler sırasında kullandığınız nesneleri harcanmış sayıyor. Oyunda yaşadığım problemlerin büyük bir kısmı (geçilmez ara sahneler falan) sadece basit bir quicksave ile çözülebilirdi, ona çok üzülüyorum.

Kara Ayı Kovalarken Abyss İle Yüzleşmek

Karakterimiz Kliff ve diğer oynanabilir karakterler seviye atlamıyor ama etraftan topladığımız artifact parçaları aracılığı ile geliştirilebiliyor. Yeni yetenekleri topladığımız parçaları puan gibi harcayarak ya da o tekniği kullanan (genellikle bize karşı) birini izleyerek öğreniyoruz. Normal kılıç saldırılarından doğaüstü güçleri kullanmaya, kılıç kalkanla saldırmaktan düşmanın kafasına yeni kesilmiş ağaç ile vurmaya kadar bir sürü saldırı seçeneği var. Kaçınma yetenekleri, saldırıları karşılama taktikleri, yüksekten düşerken basitçe süzülme ile başlayıp bir nevi uçma seviyesine gelen özellikler falan hep bu yetenek ağacında. Kullanabildiğimiz her karakterin farklı bir yetenek ağacı var ve hepsi aynı puanları kullandığından başlarda Kliff üzerinde yoğunlaşıyoruz tabi.

Oyunda seviye atlama yok ama hem aldığınız yetenekler hem de ekipmanlarınız çok önemli. Yukarıda bahsettiğim boss savaşlarının bir kısmını başlarda güçsüz kalarak (özellikle dodge almayarak) ben kendime eziyet haline getirmiştim mesela. Ama dövüşlerde genel olarak bazı problemler var. Yine de karakterlerin hareketleri çok akıcı ve hem dövüşün kendisi hem de seyir zevki genellikle yüksek. Perfect Block ve Perfect Parry yapabiliyoruz, Abyss geliştirmeleri ile ekipmanlarımıza ekstra yetenekler ekleyip dövüşte kullanabiliyoruz, saldırı sırasında silah değiştirebiliyoruz ve ruh gücünü kullanarak ek yeteneklere erişebiliyoruz. Dövüşlerde illa yalnız olmak zorunda da değiliz, oynanabilir karakterlerden birini yanımıza çağırıp beraber mekan basmaya da gidiyoruz. Eğer Kliff ile oynuyorsanız diğer karakterleri çabuk harcıyorlar ama olsun, amaçları dikkat dağıtmak zaten. Diğer karakterlerin kullanabildiği silahlar ve yetenekleri de farklılık gösteriyor, başlarda Kliff üzerine oynamazsanız çok sopa yediğinizden güç dengesi biraz geç düzeliyor tabi.

Şunu belirteyim, oyunun büyük kısmını kontrolcü ile oynadım, klavye - mouse ikilisi bazı noktalarda kesinlikle daha iyi ama bütün günü pc başında geçen insan için kontrolcü gibisi yok. Ama bu oyunda o kadar fazla özellik var ki kontrolcünün tuş sayısı yetersiz kalıyor. Oyunun dövüş sisteminde yaptığı bazı seçimler ile aynı tuşta farklı görevler birleşince biraz yorucu bir oynanış sizi bekliyor. Klavye mouse kısmı ise göreceli olarak daha rahat, özellikle istediğiniz menülere tek tuş ile erişebilmek çok güzel ama bu defa koltukta yayılıp oynayamıyorsunuz.

Oyun açık dünyada geçiyor, çoğu nesne yıkılabilir durumda ve her birinin kendine has bir kütlesi var, kapladığı bir alan var, kamera önünde görüşü kapattığı bir kısım var. Bunu niye söylüyorsun derseniz, kameranın sürekli araya bu nesneleri almasından bahsedeceğim. Tabi bununla mücadele ederken bir sürü yeteneğin aynı tuşta olmasının zararına da değineceğiz.

Oyuna geleneksel bir düşmana kilitlenme eklememişler, savunma yaptığınızda otomatik olarak bir düşmana kilitleniyor ama bu düşman en yakındaki düşman olmak zorunda değil, onu neye göre seçtiğini de tam çözemedim. Eh düşmana kilitlenemiyorsanız kamerayı çevirmek istiyorsunuz, bu da sol analog oluyor. Sol analog aynı zamanda kanca gibi bir güç ile bir şeyleri tutabilmenizi sağlıyor. Dövüş çok ciddi ve riskli bir andayken düşmanı görmek için uğraşırken kancayı saçma sapan bir yere saplayıp hem staminayı boşa harcıyor hem de görmediğiniz düşmandan dayak yiyorsunuz. Çünkü birileri küçük ve kapalı bir alanda büyük bir düşman ile kapışmanın ve çevredeki nesneler ile seyircilerin kamerayı kapamasının iyi bir fikir olduğuna karar vermiş. 

Oyunun genel dövüş sistemi aslında iyi ama bir düşmana kilitlenemiyor olmak çok büyük bir problem. Askerler bile etrafınızı çevirdiğinde sorun yaşıyorsunuz, buna bir de uçan kaçan düşmanlar eklenip onları yenmenin yolu hem kamerayı kontrol edip hem de birkaç farklı mekaniği kumandayla halletmek olunca en basit dövüş bile eziyete dönüşebiliyor. Alt tarafı uçan düşmana ışık tutup zayıf noktasını görmek için tuşa basıyorsunuz, karakter bir anda olmayan düşmana doğru kılıç savurmaya başlıyor ve hasar yiyoruz.

Oyunun boss dövüşleri kamera - kilitlenme - tuş karmaşası yüzünden olduğundan daha sinir bozucu hale geliyor ama bu demek değil ki normalde de harikalar. Boss dövüşlerinde çok garip durumlar yaşadım, bunlar oyunun özelliği mi yoksa hata mı anlamadığım şeyler. Mesela bir yerde bossu kovalıyoruz, boss sonsuz düşman spamlıyor üzerimize. Anlamayıp 15 dakika orada oyalandım çünkü sonsuz düşman spamlayan nesne kırılabilir durmasına rağmen kırılmıyor. Sonra boss arenasının ilk bakışta çok güzel gözüken bir tarlada olması durumu var. Evet çok epik ama ışınlanıp duran bossu göremiyorsunuz, otları kesiyorsunuz ama kaybolmuyorlar. Düşmanlar zaten sürekli otomatik size kilitli ve tracking sahibi, yani havada bir düşman varken dodge yapıyorsunuz, düşman havada yön değiştirip size geliyor. Açık dünya oyunda gayet küçük boss arenaları hazırlayıp iki adım dışarı çıkarsanız “hemen geri dön yoksa savaş iptal” mesajı görmek de problem, özellikle boss oradan size menzilli saldırı yapmaya devam ediyorsa.

Boss dövüşlerinin bir problemi daha var, tamamen rastgele dövüşüyorlar. Düşmanın bir yetenek seti var ama bunları belli bir düzene göre (pattern ile) uygulamıyor. Rastgele biçimde arka arkaya spam yapıyor ve siz şanslıysanız ölmediğiniz için saldırıyorsunuz. En az 3 boss dövüşünde düşman menzilli saldırı yapıp yanına geldiğim anda ışınlanıp spam yapmaya devam ettiği için önceki save dosyasına geri dönmek zorunda kaldım. Sadece bir boss yapsa sorun etmeyeceğim ama çok kereler oldu, özellikle biri başında bulmaca çözdüğümüz boss olunca yordu açıkçası.

Bir de ölünce hemen devam etmenizi sağlayan nesne sıkıntısı var. Zaten sayısı az ve %30 canla devam ettiriyor. Bari kalkma animasyonuna iframe ekleyin ya da düşman saldırı yapmasın değil mi? Hayır, daha Kliff ayağa kalkma animasyonuna girerken saldırı geliyor ve animasyon iptal olmadığı için eşya boşa gidiyor. Bir noktadan sonra havalı ara sahneyle başlayan boss dövüşü görünce heyecan yapacağıma mutsuz olmaya başladım “kim bilir kaç kere izleyeceğiz” diyerek. Ayrıca bazı teknikleri kullanan bossların, ben o tekniğe karşı önlem alınca yeteneği hiç kullanmadığını da gördüm. Hayvan çığlık atınca kulaklar çınlamasın diye kask taktım, çığlık atıp bana vurmak için kısa bir boşluk açmayı bıraktı boss resmen. Çıkarınca yine kullanmayı başladı, bunun bilinçli olduğuna emin gibiyim. 

“Bu kadar söylendin, hiç mi güzel değil bu?” diyebilirsiniz. Aslında çok güzel ama ben daha iyisini beklemiştim. Açık dünyada çoğu şey çok güzel, sizi sinir eden şeyler olsa da bir şekilde kendini telafi ediyor. Ne zaman scripted dövüşler devreye giriyor o zaman işin rengi değişiyor

Grafik ve Teknik Performans

Crimson Desert’ı kendi PC’mde 2K çözünürlükte Ultra ayarlarda, herhangi bir yükseltme kullanmadan oynadım ve neredeyse hiç 60 fps altına düşmedim. İnceleme için kullandığım sistemde AMD Ryzen 5 7600 işlemci, NVIDIA GeForce RTX 4070, 32GB ram bulunuyor ve 128 GB yer kaplayan oyunu M2 SSD üzerine yükledim. İlk açılışta oyunun yükleme süresi bir miktar uzun gelebiliyor ama sonrasında kabul edilebilir sürelerde yüklendi. Büyük alan geçişlerinde ara sahne gibi yükleme ekranları (God of War tarzı) kullanılmış. Oyun FSR ve DLSS 4 - 4.5 - 4.5L yükseltme seçeneklerini destekliyor. Daha yüksek kare oranlarına ulaşmak isteyenler için seçenek oldukça çok. Ayrıca minimum - önerilen sistem gereksinimleri de aşırı yüksek değil.

Grafikler ise şahane gözüküyor. DLSS açmamış olmamın en büyük sebebi görüntülerin biraz daha bulanık hale gelmesiydi ve ben aldığım performanstan memnundum. Dinamik hava ve gün değişimi ile her şartta farklı bir nefes kesici manzara sizi bekliyor. Burada söyleyebileceğim tek eksik kimi zaman birbirine giren modeller olabilir. Bu da sürekli olan bir şey değil ama tam konuşmaya başlarken at çağırırsanız ya da köpek size doğru yürüyorsa aranıza dalıveriyor. Dümdüz karşıdaki karakterin karnından çıkan bir köpek ya da görüşü engelleyen bir at ile ciddi bir diyalog kurmaya çalışıyorsunuz.Bir de kaplamaların bir saniye gecikmeli yüklenmesi ya da siz ilerlerken aniden açıveren çiçekler gibi durumlar var, oyunun doğaüstü kısmına bağlayıp geçiyorum bunları.

Ses konusunda çok kararsızım ben. Karakterlerin konuşma animasyonları İngilizce seslendirmeye göre yapılmamış, bunu zaten hareketlerinden anlıyorsunuz. Çince ve Korece seslendirme var sanırsam, ikisine de ısınamadığım için İngilizce’den devam ettim. (Japonca aradım tabi ama yok) İngilizce seslendirmeler ruhsuz amerikan seslendirmeleri değil, bu benim gözümde bir artı. Seslerin birbirine karışması ve bazen karakterin söylediği şey ile alakasız altyazı geçmesi gibi gariplikler mevcut. Rastgele bir npc ile konuşuyorum “Hello stranger” diyor altyazı “Kedim bugün kucağıma atladı” yazıyor. İkinci kısma geçtiğinde ise hem seslendirme hem de alt yazı “Çok sevindim yumuşacıktı” diyor mesela. Yani kedi olayı doğru ama seslendirmenin ilk kısmı yok! Diğer dilleri anlamadığım için bunun seslerin yerleştirilmesi ile ilgili bir sorun mu yoksa saçma bir karar mı olduğunu bilemiyorum.

Müzikler çok güzel, oyun içinde atmosferi tamamlayacak seviyede kullanılmış ve kulağa gayet hoş geliyorlar. Açık dünyada gezerken aniden kaybolup başka bir bölgeye gidene kadar geri gelmemeleri gibi bir sorun var, çoğu noktada “keşke burada müzik de çalsa” dediğim oldu. Ama müzikler iyi ya, buradan şikayet edebilecek çok şey yok.

Sonuç

Pearl Abyss’in elinden çıkan Crimson Desert o kadar büyük ve dolu bir oyun ki ben 65 saatlik oyun süresinin her şeyi görmek için yeterli olduğunu düşünmüyorum. Fakat incelemeyi vaktinde hazır edebilmek için ana hikayeyi hızlı bir biçimde tamamlayıp gidebileceğim çoğu yere uğradım. Daha görülecek çok fazla şey olduğunu düşünsem de oyunun genel mekanikleri ve karşılaşacağınız durumlar ile ilgili yorum yapabilecek kadar vakit geçirdiğimi düşünüyorum.

Oynanabilir 3 karakter, içerik bakımından dolu kocaman bir diyar, onlarca farklı mini oyun ve keşfedilecek hazineler ile Crimson Desert çok iyi bir oyun. Belki zamansız klasikler kategorisine giremeyecek ama çok yakınında. Oynadığım süre boyunca söylendiğim çok fazla şey oldu ama günün sonunda oynadığım saatlerin büyük çoğu keyif alarak geçti. İnceleme ekstra uzamasın ve spoiler olmasın diye bahsetmediğim kısımlar da var. Her şeyi yapmaya çalışıp hepsinde belirli bir standardı yakalamayı başarmak bile başlı başına iyi bir iş. Mükemmel demiyorum, kimi zaman “keşke böyle yapmasalardı” dedim hatta ama kötü olmamış. Envanter ve loot sistemi hariç, o kötü!

Bir oyuna 70 dolar verip başında uzun vakit geçirmek ama bunu sürekli benzer yerlerde aynı şeyleri yaparak geçirmek istemiyorsanız Crimson Desert sizi mutlu edecektir. İyi ve kötü yanlarıyla tamamen kendinize ait özel bir MMORPG dünyası sizi bekliyor. Neyse ki mikro ödemeler yok!