Headhunter: Redemption

Sega’nın Metal Gear Solid tadındaki aksiyon oyunu Headhunter, Amuze tarafından DreamCast için hazırlanmış ve oyun bu konsolda oldukça beğenilmişti. Bazı aksiyon öğeleri ile ilk bakışta Metal Gear özentisi gibi dursada, Headhunter’ın orijinal yönlerinin olduğu da bir gerçekti. Kendine has puzzle elementleri, orijinal karakterleri, muhteşem diyalogları ve zevkli boss savaşları ile DC’de çok kaliteli bir oyun oynamıştık. Özellikle şehir içinde motosiklet kullanımı bu tarz bir oyunda daha önce hiç görülmemişti. İlk oyunu çok beğenen oyuncular eminim Headhunter: Redemption’ı benim gibi dört gözle bekliyorlardı, sonunda Jack Wade yanına Leeza X adında genç bir bayanı da alarak geri döndü.

Jack’in dönmesi güzel de, bu dönüş pek ihtişamlı olmadı ?

Redemption ilk oyundan yaklaşık 20 yıl sonrasını konu alıyor. Oyun Jack’in geçmişte babası tarafından öldürülmek istenen Leeza adındaki kızın hayatını kurtardığını gösteren bir video ile açılıyor. Daha sonra Jack Wade ve ona ilk oyunda büyük yardımları dokunan Angelina Stern’in artık yaşlanmış olduğunu görüyoruz. Gelecekte de kafa avcılığına devam eden Jack, Leeza ile yeniden karşılaşıyor ve onu bir görev sırasında suçüstü yakalar, tabi kahramanımız onun kurtardığı küçük kız olduğunu fark eder; fakat Leeza onu tanımaz. Leeza artık değişmiştir, o küçük masum kızın yerini Leeza X adında bir bilgisayar korsanı almıştır. Jack’te Leeza’yı kendi tarafına çekerek onunla ortak çalışmaya başlar.

Organ mafyasından sonra bu kez Colony askerlerine karşı mücadele ediyoruz.

Redemption’daki maceramıza Leeza X ile başlıyoruz. Kontroller ilk oyun ile benzerlik gösteriyor, bu da iyi bir şey olsa gerek. Göze çarpan ilk değişiklik hedefleme sistemindeki farklılık oluyor, artık hedef alırken düşmanın üzerinde kocaman bir ikon gözüküyor. Bu ikon genellikle hareketli oluyor, ama Leeza’yı sabitlersek daha iyi hedef alabiliyoruz. Aslında hedefleme sisteminde fazla bir değişiklik olduğu söylenemez, çünkü ilk oyunda ikon olmasa da Jack bütün atışlarda hedefini vuramıyordu, yine de bu ikon sistemi isabet oranımızı ilk oyuna göre biraz düşürüyor. Hedefleme sistemi başlarda garip gelecek, hatta sizi kızdıracaktır; ama oyunun ilerleyen bölümlerinde bu sisteme alışıyorsunuz. Neyse ki oyunun başında gelen düşmanlar fazla zorlu sayılmaz, bu sayede kontrollere alışmanız için fırsat doğuyor. Oyunun ilerleyen bölümlerinde ise düşmanlarınızın yapay zekasında fazla bir ilerleme olmasa da, sayılarının artması sonucu işiniz zorlaşıyor.

Sıradan aksiyon, sıradan puzzle’lar…

İlk oyunu oynayanlar bilirler, aksiyon sahneleri asla fuzuli değildi. Karşımıza çıkan düşmanların oyunda mutlaka bir görevi vardı, yani sadece bizi engellemek için karşımıza dikilmemişlerdi. Redemption’da ise düşmanlarımız sadece aksiyon olsun diye karşımıza çıkıyor. Bu da sadece oyunun başında zevk veriyor daha sonra ise bu olay yerini sıkıntıya bırakıyor. Neyse ki oyunda çözülecek bir çok bulmaca var, yine de şunu belirteyim bulmacalar da sadece oyunun geç bitmesi için konulmuş, yani hikaye ile uzaktan yakından ilgisi olmayan bulmacaları çözmek de bir süre sonra tıpkı aksiyon sahneleri gibi kendini tekrarlıyor.

Oyun gelecekte geçtiği için isimleri farklı olan; fakat günümüzde tabanca, otomatik tüfek, magnum, grenade, plastik patlayıcı ve elektrik silahına karşılık gelen (bu silah bulmacalarda işimize yarıyor) teçhizatınızı doğru zamanda kullanmaya özen göstermelisiniz; eğer az sayıda düşmanı öldürmek için Magnum ve otomatik tüfeği kullanırsanız, kalabalık düşman topluluklarını pistol ile öldürmek zorunda kalabilirsiniz.

Leeza’nın gözlükleri ile etraftaki nesnelere zoom yapınca o nesne hakkında bazı bilgilere ulaşıyoruz. Bu da genellikle o nesnenin kırılabildiğine ait bir bilgi oluyor, biz de silahımızı kullanıp, o nesneye ateş edince yolumuz açılıyor. Olay biraz bundan ibaret? Tabi tıpkı ilk oyundaki gibi sayı ve şekillerin yerini değiştirerek çözdüğümüz bulmacalar da var ama bunlar oyunun adventure yönünü kurtarmaya yetmiyor.

Grafikler ise ilk oyuna göre daha iyi fakat arada çok büyük farklar var diyemeyiz. İlk oyunda mekan tasarımlarına çok özenilmişti, Redemption’da ise mekanlar tek düze dizayn edilmiş. Oyundaki kaplamalar da bazı yerlerde çok kötü görünüyor; fakat renk paleti ilk oyundaki gibi oldukça gerçekçi. Karakter tasarımları ise hiç hoş değil; örneğin kamera Leeza X’i yakından gösterdiğinde kaplamalardaki bulanıklık daha da belirgin hale geliyor. Sesler ve müzikler ise ilk oyunun kıvamında…

Açıkça söylemeliyim ki ilk Headhunter beni çok etkilemişti, bu oyun ise asla eski oyunun tadını vermiyor, bu nedenle Redemption’ın şu haliyle PS2’deki diğer aksiyon oyunlarıyla baş etmesi biraz zor gibi…