Mortal Kombat: Deception

Mortal Kombat deyince akan sular durur. Kimisi nefret eder, kimisi de tapar. Ancak şurası gerçektir: Midway, MK ile dövüş oyunlarının nabzını 10 yıldan fazla bir zamandır tutmaktadır. İlk oyundan son oyuna baktığımızda, teknolojinin bu kadar gelişmesi inanın göz korkutucu; ama belli ki Midway bu teknolojik gelişmelerden kendisine düşeni yapmış; çünkü karşımıza görsel şölen sunan, şu ana kadar yapılmış en iyi MK ile gelmiş. Bu fikre eminim ki açılış demosunu izledikten sonra sizde katılacaksınız.

Raiden'ın hem Shang Tsung'ı hem de Quan Chi'yi efendice pataklayışını izlerken maç tersine dönüyor ve Raiden kısmen yeniliyor. Bu sefer Shang ile Quan Chi güreşe tutuşmuşken Deception'ın son Boss'u, Dragon Onaga'yı görüyoruz. Onaga'nın ne kadar güçlü olduğunu da Raiden'ın her şeyi yok edecek kadar elektriği etrafa bıraktıktan sonra Onaga'nın hala sağlam olduğunu görünce anlıyoruz. Bir an önce oyuna başlamak için can atarken menü karşımızda beliriyor. Hemen bir profil yaratın da oyunun içinde ne var ne bakalım.

Genellikle her yeni MK'ın ilk alınma nedeni, favori dövüşçünüzün son halini görmek ve onla oynamaktır; aslında bu dövüş oyunlarının genel konseptidir. MK demek benim için Scorpion demektir. Ha birde Nightwolf var. Karakter seçme ekranına giriyoruz ve gördüğümüz 12'si açık 12'si gizli olmak üzere toplam 24 dövüşçü olduğudur. Şöyle bir karakterlere göz atarsak: Ermac, Darrius, Tanya, Noob Saibot & Smoke, Kobra, Kira, Kabal, Havik, Li Mei, Mileena, Sindel, Ashrah, Hotaru, Dairou birkaçı. Bir dövüşçü seçip, parmaklarımızı çıtlattıktan sonra "ohoooo" diye bir tepki veriyoruz; çünkü Deadly Alliance'ın görselliğinin daha da ötesinde bir oyun Deception. Her bir karaktere harcanan poligon sayısı artık beş basamaklı sayılarla ifade ediliyor.

Kill me or die by the Sword!

Kontrollere ve oynanışa şöyle bir baktığımızda birçok yenilikle karşılaşıyoruz. Oyunu dijital kontrol tuşlarının yanı sıra artık analog çubukla da oynayabiliyoruz ama analog kontrolün başarılı olduğunu söyleyemeyiz; çünkü MK'da ileri/geri/aşağı tuş kombinasyonları çok çabuk yapılmalı, aksi halde hareket doğru bir şekilde uygulanamıyor. Analog ile de bunu çabuk yapmanıza ise imkan yok çünkü ileri/geri/ileri/geri yapana kadar insanın uykusu geliyor.

Bir diğer yenilik ise, Breaker özelliği. Bunun aynısını King of Fighters'tan biliyoruz. Eğer enerji gücünüz full ise guard’dayken bile kontra atağa kalkabiliyordunuz. MK'da da böyle olmuş. İleri + guard ile rakibinizin atağını bölebiliyorsunuz. Eminim ki usta oyuncular bu özelliği çok sevecekler; çünkü bu hareketi yedirdikten sonra rakip kısa bir süreliğine saf dışı kalıyor ve adeta "beni gel parçala" diye bağırıyor. Rakiplerinizi parça pinçik etmek içinde merak etmeyin, gerekli donanıma sahipsiniz. Deadly Alliance'ta olduğu gibi 3 tür dövüş tekniğini kullanabiliyorsunuz. Bunlardan biri de silah kullanma tekniği ki oyuna Mature sınırının konulmasında başı çekiyor. Kombo yaparken bu üç teknik arasında geçiş yaparak çok çeşitli kombolar yapabiliyorsunuz. Yani şöyle düşünün; her teknikte art arda kullanılabilecek 3-4 hareket var ve doğru geçiş yaptığınızda bu üç teknik ile kaç Hit'lik kombolar yapacaksınız, gelin siz hesaplayın.

Belirtmek gerekir ki DA'da canlılığın olmayışı Deception'da da devam ediyor. Hareketlere akıcı diyemeyiz. Tekken ya da Street Fighter'daki gibi kısa sürede bir çok hareket çıkaramıyoruz. Bir diğer eksikliğini hissettiğim şey de dövüşçülerin çok ruhsuz olması. Tamam, hepsi piksel yumağı ama elde avuçtaki teknoloji mimik yaratmaya yetecek düzeyde (bkz. Tekken 4). Örneğin round başlarken öylece duruyorlar. Az sonra ikisinden birisi tanınmaz halde olacak yani, nedir bu soğuk kanlılık? Ya da karakterlerin darbe aldığında surat ifadelerinde hiçbir değişikliliğin olmaması. Evet, suratlar deforme oluyor ama göğüs kafesine giren bir samuray kılıcından sonra da aynı gaz ile dövüşmek, bilemiyorum artık! Bu gelişmişlik oyunda ki şiddet, kan unsurlarını da beraberinde getirmiş. DA'da kan oluk oluk akıyordu. Suratınızdan akan kan, vücudunuzdan süzülüp yerlere serpiliyordu. Sizde o kana basa basa sek sek oynayabiliyordunuz. Deception'da da durum değişmemiş, hatta biraz daha ileriye alınmış bunlar. Mesela kan artık kuruyabiliyor, ya da yağışlı mekanlarda bu kan daha sulu bir hal alabiliyor. Nedir bu şiddet beyler? Gidin çayıra çimene, kopmuş kayışınızla ip atlayın!

Deception'ın DA'ın bir adım önüne geçmesini sağlayan bir diğer faktör de arenalar. Şu ana kadar hiçbir dövüş oyununda bu kadar etkileşim ve çeşitlilik yoktu doğrusu. Arenalar artık ucu bucağı belli olmayan yerler değil. Bir sonu var. Üstelik o “son” sizin sonunuzda olabiliyor. Sınıra kadar gitmişseniz ve rakipte size okkalı bir şekilde patlatmışsa o sonun dibinde ne var diye merak etmenize gerek kalmayacak. Bu şekilde neredeyse kaybettiğiniz roundu alabiliyorsunuz. Böylece round bitmeden rakibi asla küçümseyemiyor ve pür dikkat oyuna bağlı kalıyorsunuz. Sadece aşağı düştüğünüz mekanların dışında, tuzakların olduğu arenalar da var. Kıyma olmak, tereyağı gibi erimek, posanızın çıkması ya da bir kazıkla akraba olmak ne demek, hepsinin cevabı Deception'da! Etkileşimler bunlarla da bitmiyor. Bazı bölümlerde yerden ekstra silahlar alabiliyor, bunları fırlatabiliyor, bir bloğun arkasına saklanabiliyor veya arena sakinlerine yakalanabiliyorsunuz.

Sadece dövüşmek mi? Yooo...

Firmalar artık sadece oyuna girip dövüşebildiğiniz oyunlar yapmaktan çekiniyor. Nedeni de oyunun son kullanma tarihini daha da ilerilere taşımak. Tekken 3 ile gelen Tekken Force Mode gibi, ilerlemeli oyun barındıran bir çok dövüş oyunu geldi geçti. MK: DA'ta da buna benzer bölümler vardı, Deception'da da var. Hem de istemediğiniz kadar. İlk olarak Konquest bölümüne giriyoruz. RPG öğeleri taşıyan bu bölümde canlandırdığımız karakter Shunjinko. Kendisi kimdir, Onaga'nın amacı nedir, tüm karakterlerin hikayesi vb. birçok bilgi ediniyorsunuz. Bunların yanında görevler alıp, eğitimlere giriyorsunuz. Ta ki işin pîrî olana denk oynuyorsunuz ve "aa kaç saat olmuş?" diye süreye baktığınızda korkunç bir tablo ile karşılaşıyorsunuz. Ortalama 25 saat harcayacağınız bu mod, bir araç olacağına amaç olmuş. Bu modu oynamadan gizli karakterleri açamaz, gizli item’leri açacak anahtarlara, kurrency'lere (paraya para demiyorlar işte) ulaşamazsınız. "N'olcak ki bu kurrency' ler, anahtarlar?" derseniz şöyle özetleyeyim: DA oynamışsanız biliyorsunuzdur, mezarlıklar vardı ve her bir mezarı açmak için 5 çeşit paradan birine yeterince sahip olmanız gerekiyordu. Açılan mezarlardan da artworklar, yeni bölümler, gizli dövüşçüler, yeni soundtrack’lar, oyunun yapım aşamasındaki videolar, çizelgeler, klipler vs. item’leri elde edebiliyorduk. Aynı mantık Deception'da da var işte. Alacağınız kurrencyler, anahtarlar Krypt kısmından 700'e yakın gizli iteme ulaşmanızı sağlayacak. Böylece arkadaşınızı pataklamaktan sıkıldığınızda oyundan uzaklaşmak zorunda kalmayacaksınız.
Bu zeki MK Team, oyundan kopmamanız için herşeyi yapmış. Öyle ki Chess Kombat adında mini bir satranç oyunu dizayn etmişler. Tam anlamıyla satranç denilemez ama inanın bana Kombat moddan daha zevkli oynaması. Tabi çözebilene. E hadi biraz yardımda bulunalım da ne nedir açıklayalım:

Oyuna başlarken 5 adet taş (dövüşçü işte) seçin. Bunlar önem sırasına göre; Grunt, Shifter, Sorcerer, Champion ve Leader.

Grunt: 8 adet bulunur. Enerji miktarı % 40'tır. Dövüş stili yoktur. Gidebildiği yönler: geri/ileri/sağ/sola iki, çapraza da bir kare.

Shifter: 3 adet bulunur. Enerji miktarı % 50'dir. Ama rakipte Shifter olursa %100 olur. Dövüş stili her yönden rakibe benzemektir. Gidebildiği yönler: her tarafa 5 kare.

Sorcerer: 2 adet bulunur. Enerji miktarı % 30'dur. Dövüş stili büyücülüktür. Mavi olan Heal, Teleport, Resurrect, Protect büyülerini, kırmızı olan da Kill, Imprison, Exchange, Sacrifice büyülerini yapar. Gidebildiği yönler: ileri/geri/sağ/sola 2 kare.

Champion: 2 adet bulunur. Enerji miktarı % 100'dür. Özel yeteneği her yöne istediği kadar gidebilmektir.

Leader: 1 adet bulunur. Enerji miktarı % 80'dir. Kaybederseniz oyun biter (şah işte). Gidebildiği yönler: her yana 1 kare.

Sorcerer' ların yaptığı büyülerde şu anlamlara gelmektedir.

Heal: İstediğiniz bir dövüşçüye enerji verme.

Teleport: İstediğiniz bir taşı (Leader hariç) istediğiniz bir yere yollama.

Resurrect: Kaybettiğiniz bir taş olursa, onu geri kaldırma.

Protect: Normal ataklara ve büyülere karşı üç sıra koruma verme.

Kill: Sadece grunt ve shifter öldürme.

Imprison: Rakibi üç sıra etkisiz hale getirme.

Sacrifice: Bir dövüşçünüze full sağlık vermek için bir taşınızı feda etme.

Chess Kombat'ın genel kuralları bunlar. Hepsini öğrendikten sonra çok zevkli bir oyun emin olun. PC oyunlarında daha önce denenmiş olabilir ama ben PlayStation'da ilk kez gördüğümden açlar gibi saldırdım ve çok beğendim. Bir çok strateji içeriyor. Hepsini de anlatmaya gerek yok. Sizde keşfedin, işin tadına varın.

Oyunda tek mini oyun yok. Chess Kombatı’ın üstüne bir de Puzzle Kombat yapmışlar. Bildiğimiz Tetris’in biraz daha değiştirilmiş hali bu mini oyun. Amaç yukarıdan gelen taşları düzgünce sıralamak ve blokları patlatmak. Bunları yaptıkça altta bulunan minyatür dövüşçünüz rakibi dövecek ve roundu kazanacaksınız. Kazanmanın değişik yolları da var. MK ikonlarının rengindeki blokları yandan ya da bombaları direkt patlattığınızda süper barınız daha hızlı dolmuş olacak, rakibin ekranını alt üst edecek ve "Nihahaha" diye sadist gülücükleri atabileceksiniz. İki roundu da kazandığınızda minyatür dövüşçünüz Fatality'yi yapıp oyunu yeniyor. Güzel tasarlanmış bir oyun olmakla beraber Chess Kombat'a göre daha az bağımlılık yapıcı.

The Winner is: MK Deception !

Lafı fazla uzattığımın farkındayım ama Midway sanırsam bu sefer yaptığı işin meyvesini fazlasıyla alacağa benziyor. Çünkü Deception, DA taklidi bir oyun olacağı sanılırken farklı konsepte sahip bir oyun olarak karşımıza çıktı ve yazacak çok şey var(dı). Sırayı da merakla beklenen Fatality'lere vermek istiyorum. MK'yı MK yapan yegâne şey budur: Fatality! Bu bitiriş vuruşları yapılması farz hareketlerdir. Hayal gücü ve şiddetin harmanlanmasıyla oluşan bu hareketler, DA'ta sadece bir adetti. Çok eleştiri geldiğinden Deception tam iki fatality içeriyor. DA'da olduğu gibi, ekran kararıyor ve her dövüşçüye has bitiriş gerçekleşiyor. Tam olarak 48 bitirme hareketi bulunmakta. Bunun yanına biraz farklılık olsun diye de Midway, Hara-kiri fatalityleri de koymuş. Yani düşmanı değil kendimizi parçalara ayrıyoruz. E biz yinede şükredelim. Kör istemiş bir göz, Allah vermiş iki göz!

Deadly Alliance'ın Official Soundtrack'ını Adema grubu yapmıştı. Güzel de olmuştu! Metal ve elektronik müzik içeren bu parçalar çizgisini Deception'a da taşımış. Gerçi ben daha sert şeyler bekliyordum çünkü MK’ya bu yakışıyor. Örneğin ben denedim, Cradle of Filth ile gayet iyi gidiyor oyun. Müzik konusunda pek iyimser değilim bu yüzden. Seslere gelirsek, yine oldukça karizma ve soğuk kanlılığa sahipler. Çığlıklar, inlemeler, "Finish Him", balta sesleri vb. oldukça başarılı. Biz bu "başarılı" sıfatını bu oyunda çok mu kullandık ne?!?

MK Deception 2004'ün kuşkusuz en iyi dövüş oyunu. Şimdiden Tekken 5'i tehdit niteliği taşıyor. Geçebileceğini sanmıyorum ama hep beraber göreceğiz. Deception, klasik MK mantığını korurken dövüş oyunlarının çizgisini değiştiren bir oyun olmuş. Mini oyunlar sayesinde oyun süresi aylara yayılacak gibi gözüküyor. Ayrıca oyunun Online moduda bulunmakta ama burası Türkiye olunca pek sevinemiyoruz. Farkettiğiniz gibi bir kaç nokta hariç Deception kesinlikle oynanması gereken oyunlardan. Tabi 18 yaşından ufaksanız orası ayrı. Ya da durun! Blood OFF- yaparsanız babanız herhalde bir şey çakmaz! Kim demiş Katana ile adam kuş başı yapmak şiddet içerir diye ? İftira kardeşim!