Merlin'in
Druuna: Morbus Gravis
İtalyan çizer Paolo Eleuteri Serpieri’nin çizdiği, bir dönem gençliğinin rüyalarını süsleyen Druuna karakterinin ilk macerası, macera oyunu formatında 2001 yılında bilgisayarlarımıza konuk oldu. Koma hâlindeki Druuna’nın zihninde gezinip onu hayata döndürecek bulmacalar çözmeye çalıştığımız oyun, gerçek anlamda bir rezalet. Kontroller, oynanış ve atmosfer gibi oyunu oyun yapan birçok öğe şöyle dursun, ‘erotizm’ faktörü bile kötü modellenmiş az pikselli karakterler yüzünden yetersiz kalıyor. Druuna: Morbus Gravis, kaliteli bir çizgi romanın berbat uyarlaması olarak mazideki yerini aldı.
Lula 3D
CDV Software tarafından yapılan Lula’nın son macerası, “Alman yaparsa tam yapar” dedirtecek cinsten. 2005 Haziran’ında sadece Avrupa’da çıkan oyun, içerdiği yoğun cinsel unsurlar nedeniyle birçok ülkede raflara çıkamadı. Erotik film yapımcısı Lula’nın, kaybolan film yıldızlarının peşinden ülkeyi arşınladığı yapım, piyasaya sürüldüğü zamana göre vasatı aşmayan grafikleri ve yetersiz oynanışıyla yeterli ilgiyi görmedi. Belli bir kitleye hitap eden tek yanıysa, içinde her türlü atraksiyonun görülebilmesi.
Leisure Suit Larry
Sierra’nın efsane hâline gelen macera oyunu serisi, Larry Laffer isimli, ateşi başına vurmuş bir adamın hikâyesini konu alıyor. İlk olarak 1980’li yıllarda Al Lowe tarafından meydana getirilen Larry karakteri, hayatını çekici kadınları etkilemeye çalışarak geçiren kırklı yaşlarındaki ezik bir insan profiline sahip. Çeşit çeşit mini oyunlarla süslü macerasında Larry’e eşlik ederken, türlü komik olaylara ve esprili diyaloglara da şahit olmak mümkün. Leisure Suit Larry’nin efsane olmasındaki en büyük etken de, mizahı erotizmle mükemmel harmanlamış olması. Bunu deneyen diğer benzerlerinin aksine, Larry serisi hem oynanış, hem görseller hem de eğlence yönünden dört dörtlük içerik sunuyor.
Vivendi Universal tarafından 2004 yılında çıkarılan ve seriyle fazla alakası olmayan Leisure Suit Larry: Manga Cum Laude ise, tek başına eğlenceli ve yeterli dozda erotik bir oyun olmasına rağmen, serinin Al Lowe tarafından yapılan önceki bölümlerinin atmosferine sahip değil. Larry’nin kolejli yeğenini yönettiğimiz Manga Cum Laude, kaliteli grafikleri, mükemmel seslendirmeleri ve sunduğu eğlence ile oynanıştaki eksiklerine rağmen çok satmayı başardı.
Mevzu sadece eğlenmek ise, PlayStation 2 ve Xbox platformuna çıkan bilgi yarışması türündeki The Guy Game, benzerlerinin arasından sıyrılıp öne çıkıyor. 2004 çıkışlı yapımda, gerçek görüntüler eşliğinde sorulan sorulara cevap verirken, diğer taraftan birbirinden çıtır güzellerin bu sorulara verdikleri yanıtları tahmin etmeye çalışıyoruz. “Erotizm bunun neresinde?” diye soracak olursanız, güzellerimizin sorulara doğru cevap vermemeleri durumunda elbiselerinin üst kısmını çıkararak, küçük şovlar yaptığını belirtelim. Arkadaşlarınızı da yarışmaya dahil ederek birlikte eğlenme imkânına da sahip olduğunuz yapım, onlarca açılabilir içeriği ve gerçek kişilerden oluşan karakterleriyle tatminkâr derece eğlence sunuyor.
Singles
The Sims’in yetişkinlere özel versiyonu olarak nitelendirebileceğimiz Singles serisiyle ilk olarak 2004 yılında tanıştık. Yeni eve taşınan bir çiftin hayatını ve özellikle ilişkilerini yönettiğimiz oyunda, uygun koşullar sağlandığında başrol karakterlerimiz türlü atraksiyonlara girebiliyor. Görsel öğeler bakımından oldukça kaliteli olan Singles, karakter tasarımı imkânıyla da ilgi çekiyor. RotoBee firmasının yapımcılığını üstlendiği seri, şimdilik Singles: Flirt Up Your Life ve Singles 2: Triple Trouble adlı iki oyundan ibaret.
7 Sins
Bir diğer sanal hayat simülasyonu olan Monte Cristo Games yapımı 7 Sins, görsel açıdan göze hitap etse de, tekdüze ve sıkıcı oynanışı ile sınıfta kaldı. Yedi günahla alâkadar olmaya çalışan bir adamı yönettiğimiz yapımda, elbette en çok işin ‘şehvet’ bölümüne yoğunlaşıyorduk. İkili ilişki kurmaya çalışırken sürekli aynı mini oyunlarla uğraşmak zamanla çekilmez hâl alsa da, yine de oynanış ve diğer sorunları göz ardı edebilirseniz, hem bilgisayar hem PlayStation 2 konsolunda, 7 Sins’te aradığınız erotizmi bulmanız mümkün.
Playboy: The Mansion
Dillere destan malikaneye hoş geldiniz! Playboy’un sahibi Hugh Heffner’ın evinde dönen olayları yönettiğiniz strateji-simülasyon tarzındaki oyunda, çılgın havuz partileri, röportajlar, fotoğraf çekimleri yapıyorduk. Amaç ise malikaneyi olabildiğince güzel hâle getirip, ünlü simaların davetlerde boy göstermesini ve dergi satışlarının artmasını sağlamaktı. Ufak hatalarına rağmen eğlenceli grafikler, kaliteli müzikler ve özellikle Playboy’dan alınmış açılabilir ekstralar, oyunu cezp edici hâle getiriyor.
Hentai Oyunları
Japonların Hentai sanatını konuşturdukları ‘bishoujo’ türü de, ‘erotik oyun’ dendiğinde yabana atılmayacak kadar varlık gösteriyor. Peach Princess, J-List, JAST USA gibi üretici firmalar tarafından üretilen ve çoğunlukla rol yapma oyunu kategorisine sokulan Hentai oyunlar, arka arkaya görünen yüksek kaliteli Hentai resimler ve altyazılardan ibaret. Seslendirmenin de oldukça şehvetli olduğunu söylemek mümkün. Rol yapma kısmının genelde sadece üç beş seçim yapmakla sınırlandığı oyunlarda, bir ana karakter ve onu çevreleyen (Her an sevişme ihtimalinin bulunduğu) yan karakterler bulunuyor. Normal başlayan hikâye örgüsünde olaylar bir şekilde gelişiyor ve konu cinselliğe dayanıyor. Oyuncuya bırakılan tek nokta ise, kimle yakınlaşacağına karar vermek. Çok fazla seçeneği bulunan türün en bilinenleri; Come See Me Tonight, True Love, X-Change, Slave Pageant olarak sıralanabilir.
Yorumlar (6)
çocular oynasın işte öğrenirler:D:D[:)][:)][:)]larry en sevdiğim oyun
insanlar 18 e gelmeden keşfediyor, endişe edecek bişey yok.elin oğlu ilk öpüşmesini 14 yaşında yapıyor.
Laf etmiyoruz canım, latife ediyoruz şunun şurası. Neyse, ellerine sağlık yazı için Tyler..Şimdi aklıma geldi de, bari resimleri koymasaydınız[:D][;)]
Görevi ve konuyu ben verdim. Yazarıma, Erhan bile olsa, laf ettirmem.
Yav Erhan'cım bilimsel !!! içerikli bir yazı yazmış, ne var yani araştırmacı-gazeteci Cevat KELLE misali 1-2 tanesini merak edip oynadıysa...Siz de uğraşacak şey bulamadınız hani. Sizleri bilgilendirmeye çalışmış Tyler'cım, bırakın armudun sapı üzümün çöpünü okuyun geçin işte...:D
Tyler, garip bir araştırma yazısı olmuş diyebilirim. Yani bu tür oyunlara dair bir araştırma yapabilmek için onları oynamak da gerekiyor, yanlış mıyım?[:D]