ShellShock: Nam'67

PlayStation 2’nin oyun arşivinde bolca bilimkurgu ve 2.Dünya Savaşı konulu oyun olmasına karşın Amerikan filmlerine en çok malzeme olan ‘’Vietnam’’ teması PS2 oyunlarında hemen hemen hiç yoktur. Bunun sebebi PS2’nin bir Japon icadı olmasından mı ileri gelmektedir bilinmez ama; şu aralar en çok beklenen oyunlardan biri olan Killzone’un yapımcısı Guerrilla’dan Vietnam konulu bir oyun olan ShellShock: ‘Nam 67 piyasaya çıktı.

Viet’Nam 1967

Adından da anlaşılacağı gibi Vietnam Savaşı’nın sıcak çatışmalarının aralıksız hüküm sürdüğü bir cehennemde, birliğine bağlı, verilen emirleri sorgusuz suâlsiz yerine getirmeye çalışan bir asker rolü oynuyoruz. Amerikan filmleri izleye izleye bu tema hafızamızda artık o kadar yer edinmiş ki Vietnam deyince akla hemen Rambo gibi tek kişilik bir ordu geliyor. Tabii ShellShock’un Rambo misali kahramanlıklara hiç mi hiç tahammülü yok. Third person bakış açısıyla oynanan oyunda birliğinizle birlikte ilerlemek çok büyük önem taşıyor; aksi halde Vietnam’lı gerillalara karşı şansınız olmayacaktır.

Bastığınız yere dikkat edin !

Oyun alanları genelde geniş orman, bataklıklar ve bayırlardan oluştuğu için kahramanlık yapma gibi bir şansınız yok; çünkü diğer takım elemanlarından ayrılıp onlardan önde gittiğiniz anda geniş alan içerisinde düşmanlarınız için açık bir hedef haline gelebiliyorsunuz. Bu yüzden oyundaki tepe, çukur ve benzeri yer şekilleri de büyük önem taşıyor, ama bunlar da her zaman yeterli olamayabiliyor, çünkü gerillalar beklemediğiniz anda arkanızdan, tepelerden veya da tünellerden çıkarak sizi pusuya düşürebiliyor. Bunun yanında etraftaki booby tuzaklarına da dikkat etmelisiniz; aksi taktirde kazıklı oklar ya da patlayıcıların olduğu tuzaklar sonunuzu hazırlayabilir, tabi güzünüzü açık tutarsanız bunları bulup etkisiz hale getirmek de yine sizin elinizde.

Üç farklı karakter seçebildiğiniz oyunda her göreve başlarken genelde seri atış yapan bir silahınız oluyor, fakat ölen düşmanların silahlarını alabilme şansınız da var. Mat 49, assault rifle, 98K, AK-47, M-14, RPG ve greaser gibi silahlar ise oyunda bulabileceğiniz silahlardan bazıları. Tabi ShellShock’ta bir çok abartılı oyunda olduğu gibi bunların hepsini bir arada taşımanız mümkün değil, bu yüzden görev alanınıza uygun ve işinizi görecek silahları almalısınız.

Bu kadar silah çeşitliliği olunca doğal olarak sıcak çatışmalar hayli heyecan verici hale gelmiş, bahsettiğim gibi oyun alanlarının geniş olması da üzerinizdeki baskıyı arttırıyor. Görevleriniz arasında ise gerilla tünellerini çökertmek, düşman mevzilerindeki ağır makineli tüfekleri/siperleri yok etmek, yerli halkın bulunduğu köyleri basıp zula edilmiş cephaneleri ortaya çıkarmak gibi şeyler bulunuyor. Aslında bunlar bir çok oyunda karşılaşabileceğiniz türden savaş sahneleri olabilir fakat gerçekten etkileyici bir atmosfer yaratılmış olması ShellShock’u diğer oyunlardan ayırıyor. Kopan kafalar, kazıklara geçmiş cesetler ve asılmış bedenler de bir yandan savaşın gerçek yüzünü gösteriyor.

Üstelik grafikler de böyle bir oyun için kaliteli sayılır. Genelde bir oyunda geniş alanlar ve özellikle de orman gibi çevre dizaynları olduğu zaman grafik kalitesi ciddi anlamda düşer; fakat ShellShock’un bu konuda hemen hiç sorunu yok, aksine yaratılan orman son derece gerçekçi ve görsel anlamda da çok başarılı. Tabi ki bazı grafik hataları mevcut fakat aksiyon sırasında bunlar görmezden gelinebilir.

Kulaklarımızın pasını atalım

Oyunun dikkat çeken bir noktası ise ShellShock’un tüm bu ağır savaş sahnelerini yaşatırken bir yandan da oyunun havasını yumuşatması; mesela Medal of Honor oynarken oyunun ciddi havası hiçbir zaman bozulmaz, fakat ShellShock’un müziklerinde ve diyaloglarında oyunun havasını yumuşatan vurgulara rastlamak mümkün.


Kontroller ise oyunun aksadığı noktalardan; çift analog stickle kontrol ettiğiniz karakterinizi yönetmek başta biraz zor geliyor, yani kontrolle komple hakim olmakta ciddi anlamda zorlanıyorsunuz. Bu yüzden ilk birkaç bölüm sırasında kendinizi görevlere tam adapte edemiyorsunuz ve yaşanan aksiyondan biraz uzak kalıyorsunuz; zaten bu yüzden ilk bölümler alıştırma niteliğinde geçiyor. Aksiyon sırasında daha iyi nişan alabilmek için first person’a yakın bir görüşe geçmeniz de mümkün, fakat bu şekilde, hareket edip düşman atışlarından kaçabilme şansınızı da yitiriyorsunuz, bu nedenle bu görüş modunu siper almaya uygun noktalarda kullanmalısınız. Bu arada oyunu easy zorluk seviyesinde bile oynasanız, çatışmaların olduğu açık alanlarda görevi tamamlamak için yine takımınızla beraber hareket etmelisiniz, yalnız diğer takım elemanlarının sizin temponuza ayak uyduramaması ister istemez suratınızı buruşturuyor. Bunların yanında kolay olarak nitelendirilebilecek bir çok görevin, kontroller yüzünden zorlaştığını da söylemeden geçemeyeceğim...

Bahsettiğim gibi düşmanlarınız pusuya düşürmede uzman, fakat yapay zeka ve çevre uyumu sorun yaratabiliyor; mesela yüksek sazlıkların bulunduğu bazı yerlerde sürünerek tenha bir yere gitmeye ya da düşmana yaklaşmaya çalışıyorsunuz; yalnız hiç görünmediğiniz halde düşmanlar size yerinizi biliyormuş gibi ateş ediyor, bu da oldukça sinir bozucu bir durum.

The Monkees, Sonny & Cher…

Oyun sırasında karşılaşacağınız silah ve patlama efektlerinden yerli halkın diyaloglarına kadar tüm seslendirmeler kaliteli sayılabilecek düzeyde hazırlanmış; ayrıca The Monkees’den Era, Percy Sledge, Roy Orbison ve Sonny & Cher’e kadar bir çok şarkıcının müzikeri de oyuna dahil edilmiş ve bunlar oyuna ayrı bir hava katıyor.

Killzone’un çıkmasına da az bir zaman kalmışken, Guerrilla, ShellShock’la bize Killzone’un ne kadar iyi olacağı sinyallerini de şimdiden vermiş oldu, belki filmlerini izlemekten bıkmış olabilirsiniz fakat Vietnam, PS2 ve Xbox’ta yeniden hayat buluyor...